Yaşamayı bile bilenler; sırsız ve saklı bir aynada ilkin, daha henüz hiçbir şey, henüzden sonraki her şey yani, şeyleşmemişken, yani kendini kendiyle vurabilmeye yakın, kendini sevmeye uzak ve ne varsa insana dair, insan da dahil sevebilenlerdir.

Hayatın nabzını, şakağına namlu gibi dayanmış sorular da yakalayan, cevaplar için boynundan geçmiş, geçebilmiş, bilemediklerinde çocuk, bildiklerinde utangaç, hayata malul bir gerginlikle bakan, iflah olmaz, gözleri hep mülteci, olandır onlar.

» Hikayenin Devamı

Sıkıntılar arazsında amaçsızca yürüyordu. Kabaran kirli dalgalara baktı. Tiksinti duydu. İkindi güneşi alnını yakıyordu. Alnının terini kolunun tersiyle sildi. Gömleğinin cebinden bir sigara çıkarıp yaktı. Can sıkıcı hava bir an önce dağılmalıydı. O da öyle yapmayı düşünüyordu.

Ayakkabılarını eline alarak çıplak ayaklarla yürüdü. Pantolonunun paçalarını sıvadı. Kıyıya vuran dalgalara doğru yürüyordu. Birkaç çocuk suları şapırdatarak yanından geçti. Az ötede sevgililer kol kola yürüyorlardı.

» Hikayenin Devamı