Bu aralar çok düşünceler içerisindeyim. Kelimeler kafamda darmadağın. Düzgün bir şekilde çıkmıyor cümleler aklımdan ve yazamıyorum adam gibi. Acımasız iş verenlerin çifte standatları, iş yerinde statü sağlamaya çalışan dalkavuklar ve mesai saatlerinin yoğunluğu beni birilerine ve bir şeylere isyan etmeye sevk ediyor.

İlk olarak iş verenlerin işçilerini köle yerine koymalarıa sinir olmuş vaziyetteyim. Sonra arkadaşların afra tafralarına, yukarıda da izah ettiğim gibi iş verenlere yalakalık yapan ikinci planda kalmış insanlara ve özellikle babama…

Babama olan sevgim anlatılmaz. Ne kadar da yazsam yapamam. Ama sağ olsun, bu aralar pek çok kavga içerisindeyiz. Beni hala çocuk olarak görmesi, kendisinin aşırı çok bilmişliği, en ufak şeyden kavga çıkarmamıza yetiyor.

» Hikayenin Devamı