Zordur bir işe, bir konuya odaklanmak. Hele ki benim gibi kafasında kırk tilki dolanan ve kuyruklarını birbirine değdirmeden yaşamaya çalışan insanlar için.

Arada bir öncelikler karışır; aslında en sevdiklere, bilinçaltından gelen “Onlar beni anlamayacak da kim anlayacak” sesiyle, istendiği kadar vakit ayrılamaz.

Yanı başımızda olanlar, onları ciddiye almadığımızı düşünür -bu aşamada bir kere daha zoru başarmaya yaklaşarak- nedenler sıralar, kendimizi anlatmaya çalışırız ve sonuçlara varıp ikna etmeye, böyle olmadığını açıklamaya uğraşır da uğraşırız (cümlenin uzunluğundan bile yapılan işin yoruculuğu anlaşılıyor!) Genel itibariyle pes etmemek gibi bir huyları da vardır.

» Hikayenin Devamı