1. İnsan kendini beğenen bir yapıya sahiptir. Hep başrolde oynadığı için söylediği sözler beğenilmelidir.

Sosyal statüsünü sağlamlaştırma ya da geliştirme ihtiyacından dolayı kendini doğruluğun savunucusu sanar ve başlar kendince makul konuşmaya. Karşı tarafı ikna edemeyecektir ama aklı sıra kendisi çok kibar ve düşüncelidir.

Şöyle bir örnek verebiliriz: birisi bir fıkra anlatır, düzenli mastürbasyonunu aksatan diğeri de saçma salak doğrularla fıkrayı aşağılar, kişiye biraz daha duyarlı olması gerektiğini söyler. Fıkrayı anlatan şahıs - çok anlayışlı(!) olduğundan - özür diler.

» Hikayenin Devamı