Kapıyı kapatır kapatmaz hemen evin Boğaz’a bakan geniş penceresine koştu. Perdeyi açmak istemedi. Tülün kendini göstermeyecek kadar uzağında durup adamın gitmesini bekledi.

Garaj kapısını göremiyordu ama buz gibi havada yağan sulu karla birlikte garaj kapısının önünde, pahalı kesme taşlarla çıkan arabanın çimlere zarar vermemesi için iki sıra halinde hazırlanmış araç yolunun, taşlardan parlayan kurşuni ışığındaydı gözleri.

Otomobilin, eşinin otomobilinin oradan çıkıp dış kapının kapandığını görmeden bir türlü rahat edemiyordu. Sanki bu adam yanından uzaklaşmadan, hayat bile yanına gelmeye çekiniyor ya da adam varsa yaşam bir türlü hayat olamıyordu.

» Hikayenin Devamı

Nem kokusundan ıslanan, soğuk odalar, her biri büyük avluya açılan onlarca kırık kapı ve akşam olduğunda kapının arkasında ağlaşan kadınlarla yaşadım onca senemi.

Kadınlık yapmanın, kocasının koynuna girip vazifesini yapmak olduğunu bilenlerdendim. İlk üzüntülerimi yaşarken öylesine körpecikti ki bedenim, yaşamanın, ayakta kalmanın bedelini yaşarken hayatımdan endişeliydim.

Hayat 1-0 başlamıştı onaltı yaşımda. Güzelliğimin bedelini sakız fabrikasında çalışırken benden büyük bir adama zorla verilerek ödemiştim.

» Hikayenin Devamı

Gün ışığı, is kokulu karanlık dar hücresini doldurduğunda ilk defa bu ışıktan korktuğunu farketti vakit gelmişti, şafak vakti.

Dakikaları o kadar değerliydi ki. Hücresinde geçirdiği bu geceyi diğer mutlu günlerine eklemeye çalışıyordu ama korku içini gece boyunca öyle bir kapladı ki, bu genç yaşında saçlarının bile beyazlamış olabileceğini düşünmeye başladı. Ne önemi var artık. İşte son yaklaşıyor.

Yaptığı hataları düşündü. Çekeceği cezanın ağırlığını zihninde canlandırmak için uğraştı. Bu düşünce canını sıktı, her şeyi unutmaya çalıştı. Bu kızgınlık neden sanki. Onun yaşında binlerce hatta milyonlarca insan yapmıştı belkide aynı hatayı.

» Hikayenin Devamı

Hepimizin okulla ilgili birkaç anısı mutlaka vardır ya, benimkisi de dayakçı Türkçeciyle alakalı.

Okul zamanlarımda Türkçe dersini pek sevmememe rağmen ders notumun hiç 80-90 dan aşağı olmaması da bir acayiplikti doğrusu. Hani matematiği de sevmezdim birçokları gibi ama onu bari sevmezdik ve zayıf olurdu.

Orta 2′deyiz. Bir Türkçecimiz var ama Saddam gibi bir şey. Derste kendi arasında konuşanı, ıvır zıvır şeylerle ilgilenenleri, dersi kaynatmak için uğraşanları hiç sevmez, taktımı bir kere takardı. Kurtulamazdın artık.

» Hikayenin Devamı