Yer; İlkokul bahçesi, Tarih: 1992 veya 93. O gün okul bahçesinde arkadaşlarımla bizim buralarda “kovalamaç” diye bilinen oyunu oynuyoruz.

O gün oynadığım oyundan ziyade, yaptığım hainlik bir video gibi hala gözlerimin önünde. Pişmanım ama fayda yok!

Babam bir apartmanda kapıcılık yapıyor. Okulumuz yaklaşık 200 metre ilerde. Apartman yöneticisinin kızı ile aynı sınıftayız. Bazen aklıma Türk filmlerindeki zengin kız, fakir oğlan sahneleri geliyor. Öylesine çekiyorum içimi.

» Hikayenin Devamı

Nasıl bir duygu, nasıl bir hissiyat ile hareket ediyorsa aynısından istedigim ruhsuz mu ruhsuz, terbiyesiz, duygusuz, anti-romantik, anti demokratik bir kişilige sahip olan şofördür.

İşten çıkmışsın, vapurdan inmişsin, sizin durakta bir hareketlenme seziliyor. Mal degilsin ya anladın otobüsün kalkacagını. Yarım saat daha beklememek için bir depar koyarsın ki o kadar olur. Süreyya ayhan regl olmasa bile geçemez seni. Nasıl anlatayım ya çizgi film gibi olur bir an, arkandan ışık çıkar, power yanar filan.

» Hikayenin Devamı