Sonsuzluk nerde baslar? Senin masum bakışlarındaki derin denizlerde mi yoksa yüreğinin en kuytu köşelerinde mi? “Aşk nedir?” diye sorsam sana, adımı söyleyebilir misin acaba? Sende benim kadar yürekten “Aşığım sana” diyebilir misin?

Sadece seni hatırlattığı için seviyorum denizi. Kaptanlık mesleğinden kalma fırtınalar var hala hayatında. Alabora olmaya korkan bir yürek var içinde. “Ya olmazsa, ya sevmekten vazgeçerse” dediğin bir sürü an var biliyorum.

» Hikayenin Devamı

Denizin kıyıcığında durdu. Burası tam da kendisi gibiydi. Dökülen molozlar, suyun yüzünde biriken kir, masum ama geldiği yeri unutmuş birkaç parça yosun ve gövdesini suya geren mazotla birlikte, hala dalga olmaya ısrarlı birkaç küçük köpürme.

Ne deniz, denizdi. Ne de kıyı, kıyı. Sanki her şey hiç olmak istememiş ama olmuş gibiydi.

Kentin uğuldayan siyah sesine teslim olmamış ama örselenmiş bir koydu burası. Öyle etrafını çeviren cıvıltılı ağaçlar ve durlanmış bir sessizliği falan da yoktu. Her yeri beton kütükleri ile kaplanmış ve istemeden, ansızın bu kuşatma ile koy haline gelivermişti, ansızın. Ne kadar sürdüğü bile belli değildi, ansızın.

» Hikayenin Devamı

Sıkıntılar arazsında amaçsızca yürüyordu. Kabaran kirli dalgalara baktı. Tiksinti duydu. İkindi güneşi alnını yakıyordu. Alnının terini kolunun tersiyle sildi. Gömleğinin cebinden bir sigara çıkarıp yaktı. Can sıkıcı hava bir an önce dağılmalıydı. O da öyle yapmayı düşünüyordu.

Ayakkabılarını eline alarak çıplak ayaklarla yürüdü. Pantolonunun paçalarını sıvadı. Kıyıya vuran dalgalara doğru yürüyordu. Birkaç çocuk suları şapırdatarak yanından geçti. Az ötede sevgililer kol kola yürüyorlardı.

» Hikayenin Devamı

Zor bela yetiştim yine vapura. Az biraz önce çıkıversem olmayacak mı? Ama o zaman da bekliyorum. Tanımadıklarımın yanında beklemek, hiç mi hiç çalışmadığım dersin sözlü sırasını beklemek, yavaş yavaş bana gelişini görmek gibi. Zaten ne zaman çalıştım ki ben sözlülere?

İzlenmeyi seviyorum ben sanırım. Sanki hayatın şarkısını bestelemişim de, şimdi de klibini çekiyormuşum gibi. En sona kaldım ya, iskelenin kapandı kapanacak kapısından en son ben geçtim ya, sanki vapurdakilerin hepsinin gözü üzerimde.

» Hikayenin Devamı

Bu sabah senden önce uyandım. Sana baktım; önce kaçamak, sonra uzun uzun. Bir elin yastığın altında kalmış, diğeri bana doğru. Yüzünde inceden bir gülümseme. Yüzüne güneş ışığı vurmuş. Bütün gece yağmur yağmıştı oysa.

-“Duyuyor musun yağmuru? Duyuyor musun?” diyordun durmadan, yarı uykuda, yarı uyanık.
- “Evet evet” diyordum, sırtım sana dönük.
-“Pencereyi açsana biraz, kokusu gelsin” dedin.

Pencereyi açtım. Havalanan perde güzel kokan soğuğu aldı odamıza. Biz birbirimize sokulduk. Birkaç yağmur damlası kutsadı sevgimizi ve çıplaklığımızı.

» Hikayenin Devamı