Saat sabahın altısı. Yine göz kapaklarım birbirine yapışmış, açamıyorum gözlerimi. Böyle zamanlarda aynaya bakar da insan, göremez ya kendini. İşte öyle. Neyse ki süslenmeye gerek yok buralarda, yataktan kalktığın gibi dolaşabilirsin. Kimse yadırgamaz.

Bak işte İlker de kalkmış. Eee ne de olsa köylü çocuğu, alışkın haliyle. Hemen çıkalım bence, kahvaltıyı salla gitsin. Zaten şöyle bir dolaşır, öğlene döneriz. Sonra da halanın kestiği tavukları indiririz mideye madem. He he he!

Doğal köy tavuğu… Bulmuşken bu doğal cenneti, tadını çıkaralım bari. “Tamam” diyor bizimki, koyuluyoruz yola.

» Hikayenin Devamı

Şöyle bir 10-15 sene önce, her yaz, 1 haftalığına dedemin yanına giderdik kuzenlerimle. O 1 hafta benim en mutlu günlerimi yaşadığım dönem ve yer olurdu hep. İstediğimi yapabilirdim. Yanımızda sadece dedem kalırdı.

Yine öyle bir yaz, ben 7-8 yaşlarındayım, kuzenimse 5 yaşında. Ben ondan büyüğüm ya, o yüzden hep göz kulak olurdum ona.

Gezerken tek dikkat etmemiz gereken yılanlardı. O yüzden ellerimize sopalarımızı alır, ben önde yolu kontrol eder, o arkadan beni takip ederdi.

» Hikayenin Devamı