Saçlarını sabahın köründe alelacele taramış, masasının üzerinde geceden kalma dağınık kitapların ve testlerin yanında duran çok sevdiği pembe tokasını kapıp, bağlamıştı arkadan.

Dersaneye yetişme telaşında bir genç kızdı sadece. Nasıl göründüğü hiç önemli değildi. Mutsuz bir şekilde bir taraftan giyiniyor, bir taraftan da kısacık hayatı film şeridi gibi gözünün önünden geçiyordu.

Hayat mıydı şimdi bu? Bütün bir hafta okuluna gidip, derslerle boğuşmuş, cumartesi gelmişti yine. Adı üstünde ”Hafta sonu”; Uyumak, dinlenmek, birazcık da olsa sosyal hayatın içine girip, stress atmak için bahane olarak bilinen kavram.

» Hikayenin Devamı

Koşuyorum!

Belki bir dolmuşu bile geçebilirim. Nikotin ciğerlerimden beynime vurunca yavaşlıyorum. Ama bu son şansım. Dersaneye geç kalamam. Saat 7.30′da evden çıktığımı varsayarsak fazla bir yol katetmedim.

Koşuyorum!

Kaplumbağaya bile yetişemem. Halim kalmadı. Bir yandan pantolonum düşüyor, diğer yandan yüzüme vuran Ankara’nın kuru soğuğu. İstanbul nemliydi falan ama sanki daha benlik bir şehirdi. Şu anda fark yok hala..

» Hikayenin Devamı

İşkence 1: Üniversiteye girmek için 10 ay dershanede ders çalışırsınız.

İşkence 2: Sınav sonuçları açıklanacaktır son bir haftadan geriye sayılıyordur ve bu 1 hafta 1 ay gibi gelmektedir.

İşkence 3: O gün gelmiştir fakat internetinizin hızı 256 Kbps ise saat 10.00 da açıklanan sonucu 1.30 - 2.00 gibi örenirsiniz, 512 Kbps ise saat 12.00 de, 1024 ise 11.00 da örenmektesiniz.

» Hikayenin Devamı