Biz seyahati çok seven bir aileydik. Hemen her yaz imkanlarımızın kısıtlı olmasına rağmen arabamıza doluşup, bir yerlere gidebilmek, görmediğimiz şeyleri görmek, devamlı bulunduğumuz ortamdan uzaklaşmak hoşumuza giderdi.

Yine bir yıl babam ortağı bulunduğu bir üretim çiftliğinin lojmanlarında bir yer kiralamış. Bize “20 gün kafamızı dinleyeceği çocuklar” dedi ve arabamıza doluşup yola çıktık.

Çiftlik Aydın civarlarındaydı. Kaldığımız yer şehirden oldukça uzaktı. Ama ben hayatımda bu kadar zevk aldığım bir tatil daha yapamadım.

» Hikayenin Devamı

Ege’de Altınkumdayız. Sene 1997. Ailece yazlığımızın terasında akşam yemeği yiyoruz.

Şehir hayatının karmaşasından kaçan babam ve annem, ne yazık ki bu sene yazlığı satacaklarını söylüyorlar bana ve kardeşime. Çünkü artık zor oluyor bu kadar yol gelmek her yaz.

Yemeğimizi bitirmeden küsüp odamıza kapatıyoruz kendimizi, binbir türlü kapris zırlama, cinlenme evrelerinden sonra alışıyoruz bu fikre ve o yazı yaşıyoruz.

Cumartesi sabahı babamın yakın arkadaşı Sinan Amca’nın Butik oteline gidiyorum. Görevim belli, resepsiyondaki ablalara yardım ediyorum. Fotokopi çekiyorum, getir götür işleri. Ama bana sorsanız nasıl önemli hissediyorum kendimi.

» Hikayenin Devamı