Buradaki ilk yazımı yemeklerle ilgili yazacağım hiç aklıma gelmezdi. Ama arkadaşlarım görse hiç de şaşırmazlardı herhalde.

Küçüklüğümde gezme namına gidebildiğim yerler, bayram ve tatillerde gittiğimiz aile büyüklerinin olduğu yayla ve köylerdi.

Doğa daha o günlerden beni kendisine aşık etmişti. Havasıyla, ağaçlarıyla, tezek de koksa kendisine has benim sevdiğim kokusuyla böyle yerlere daha o günlerden bağlanmıştım. Ama köye gitmek isteyişimin farklı sebepleri de vardı tabii.

» Hikayenin Devamı

Benim çocukluğum Çorum’da geçti. O zamanlar Çorum, bugünkü gibi sayısız fabrikaların çalıştığı bir sanayi şehri değildi.

Halkın çoğu geçimini bağcılık, bahçecilik, hayvancılık ve tarımla kazanırdı. Bu nedenle her evin bir giriş kapısı dışında kocaman bir de bahçe kapısı olurdu.

O eski çivili kapılar. Önden baktığınızda kocabaşlı çiviler ve bir tokmaktan ibaret olan kapı, arkasındaki dikmelerle sağlamlaştırılır. Hayvanlar gelip gidebilsin, yük arabaları girip çıkabilsin diye kullanılırdı. Ha, bunlar bir de boyalı ise o ev halkının maddi gücü hakkında bilgi verirdi.

» Hikayenin Devamı

Hatırlıyorum da, lisedeyken ders dinlemezdim. Tek işim taa karşı sıradaki kızı süzmekti. Gizli gizli izlerdim onu. Onun o doğal hallerine vurgundum.

Sanırım o da bana boş değildi ki, arada göz göze gelirdik. Ben hemen gözlerimi kaçırırdım, sanki o yana hiç bakmıyormuş gibi. Az sonra bir merak basardı beni; acaba hala bana bakıyor muydu?

Bakıyor olurdu bazen, çocuklar gibi mutlu olurdum. Zaten çocuktum galiba : )