Birbirinden hiç kopamayan, kızgınlıkları kumlara yazıp, iyilikleri kayalara monte eden iki dost. Şiirlerde, hikayelerde olduğu gibi gerçek iki dost.

Birkaç gün önceydi yanıma gelişi, hamileydi, mutluydu, ikizlerimiz olacaktı aldığım en iyi haberdi bu. Sevincini sevincim bildim, sarıldım, öptüm, gözyaşı döktüm.

“Teyze olacağım Canom teyze” deyip sarıvermişti kollarım boynunu. ”Ee neyin var senin” deyip soruvermiştin yine o anlamsız soruyu bana. Duymaktan en çok nefret ettiğim soru.

» Hikayenin Devamı

Ne kadar güzeldi çocukken yaşadığımız arkadaşlıklar. Nedense büyüdükçe insanlar çevresi de değişiyor ve yeni arkadaşlıklar yeni dostluklar.

İlk aşkını hatırlamayanımız yoktur. Benimkinin adı Buse idi mesela :) Hala daha adını bile duyduğumda yüzüm güler.

» Hikayenin Devamı

Kime güveneceğiz artık…

Dershaneden tanışıyoruz, aynı sınıftayız ve kendim gibi sandığım ilk insan. 6 ayda her şeyim oluyor. Her şeyimi paylaşıyorum; evimi, yatağımı…

Her günüm onunla geçiyor. Peki sonunda ne oluyor? Ne kadar sevdiğimi bildiği halde erkek arkadaşımı elimden almaya çalışıyor. Benim hakkımda bildikleriyle bir nevi beni tehdit ediyor. Ailemle aramın bozulmasına sebep oluyor.

» Hikayenin Devamı

Can dediklerin bir gün çekip gidecek, cansız kalacaksın. İpe tutunan tek noktan, bir avucun, bir de acıyan yanın olacak. Ama o ipi elbet sen de bırakacaksın.

Herkes değişiyor, sen bile, hayatı olduğu gibi kabul edeceksin. Ya hep canını acıtan yaranla yaşayacaksın ya da kabuk bağlayanı kanatmayacaksın. İyileşmeyen yara yoktur bilesin.

Gün gelecek sabahlara sadece sen yalnızlığınla göz açacaksın. İsyan edeceksin, haykıracaksın, ağlayacaksın ama o ipi bırakmayacaksın. Bırakırsan kabuğu kalkan yaran kapanmayacak ve sen yenileceksin.

» Hikayenin Devamı

Gözlerini hafifçe aralayıp tekrar kapattı.

- “Gün aydın mı?” diye yine aynı soruyu sordu.

Hep aynı ciddiyetle sorardı bu soruyu ve garip bir şekilde bunu sadece bana sorduğunu fark etmiştim ilerleyen zamanlarda.

“Evet, gün aydın” demezsem sonsuza kadar uyuyacakmış gibi davranırdı. Uykuya olan aşkını bildiğimden en soğuk, kapalı kış günlerinde bile “Evet” diye cevaplardım bu soruyu korkumdan.

» Hikayenin Devamı