Anne son hazırlıklarını yapıyor. Tozlanmasın diye her bir eşyaya, koca koca çarşaflar serilmiş, halılar toplanmış.

- “Çadıra çevirdin anne evi ya!”

- “Sus, çok konuşma. Siz temizliyorsunuz sanki bu evi. Canım çıkıyor benim”

- “Aylarca dönmeyeceğiz sanki eve? Topu topu 1 haftalık tatil ya”

- “İki ayağımı bir papuca sokmayın canım. Aaaa!”

Baba arabanın yanına inmiş, tekerlekleri tekmeliyor kontrol niyetine. Külü düştü düşecek bir sigara dudağının sağ yanında. Bir yandan da saatine bakıyor sinirli sinirli. Küçük kardeş onun yanında, bavulların başında bekliyor.

» Hikayenin Devamı

Yalnız bıraktın beni. Hani söz vermiştin, hiç yalnız bırakmayacaktın beni. Hani her şeyindim. Peki, neden şimdi cenaze töreninde bile bir yabancı gibi duruyorum. Bir yabancı gibi gidişini izliyorum. Yaklaşıp seni son bir kere göremiyor kahroluyorum.

Hastaneye gidişine kadar, o sabaha kadar senin her şeyindim. Komaya girdiğini öğrendiğimde günlerden çarşambaydı, bilmiyorum ya da zıkkım şimdi ne önemi var ki.

Nasıl gelmiştim o hastaneye, nasıl öğrenmiştim birdenbire işyerinde bayılıp uyanmadığını. Evden çıkarken ki o neşeli halin, beni eğilip öpüşün, sessizce fısıldayarak kulağıma “İşten ararım” deyişin son hatıra bana.

» Hikayenin Devamı

Nem kokusundan ıslanan, soğuk odalar, her biri büyük avluya açılan onlarca kırık kapı ve akşam olduğunda kapının arkasında ağlaşan kadınlarla yaşadım onca senemi.

Kadınlık yapmanın, kocasının koynuna girip vazifesini yapmak olduğunu bilenlerdendim. İlk üzüntülerimi yaşarken öylesine körpecikti ki bedenim, yaşamanın, ayakta kalmanın bedelini yaşarken hayatımdan endişeliydim.

Hayat 1-0 başlamıştı onaltı yaşımda. Güzelliğimin bedelini sakız fabrikasında çalışırken benden büyük bir adama zorla verilerek ödemiştim.

» Hikayenin Devamı

İlk kez buluşmuşsun biriyle, daha hiçbir şey yok aranızda, olur mu bir şey o bile belli değil henüz. Bakıyorsun tehlike yaklaşıyor. Ellerinde gülleriyle yaklaşıyor teyze.

Bildiğin tüm duaları okumak istiyorsun içinden, bu yöne ilerliyor olmasın diye, ama daha ilk sure yarıya varmamışken gerçekleşiyor kaçınılmaz son.

- Oğluummm, al şu güzel kıza bir gül?

Haydaaa, ulen bi’ dakka be teyze, niye alsın adam şimdi gül bana. Ben gül sevmem, o da ayrı bir mevzu gerçi ama adam neyi sevip sevmediğimi bile bilmiyor daha.

» Hikayenin Devamı

Millenyum yılının çılgınlığı her tarafı sarmıştı. Çevremizdeki tüm insanlar çılgınlar gibi her gün alışveriş yerlerini dolduruyor, aklınıza gelebilecek her türlü malzemeyi ihtiyaçları olsun, olmasın veya diğer bir değişle sanki bu dünyanın son indirimleriymiş gibi çılgınca reyonlarda indirimde olan ne varsa alıp, arabasının bagajına taşıyorlardı.

Bazen bu arabasının bagajına gidiş ve gelişi birkaç seferlik turlar halinde oluyordu. Herkes korkunç bir mutluluk içerisinde, sanki 2000 yılının sonuna kadar olan ihtiyaçlarını bu hafta içerisinde bitirmek istiyormuşcasına, nasıl ki arıların peteklerinde gün boyu çalıştıkları gibi çalışıyorlardı.

» Hikayenin Devamı