Yine bir yılbaşıydı. Yani Ankara’daydım ve Dikimevi’ne doğru gitmek üzere bir otobüse binmiştim.

Otobüs ağır aksak, ikide bir dura dura yol almaya başlamıştı. İki durak ancak gitmiştik. Otobüs yine aynı ağırlığıyla durdu. Yeni yolcular binmeye başlamışlardı.

Birkaç yolcu bindikten sonra elinde orta büyüklükte beyaz bir bidon bulunan orta yaşlarda bir adam ani bir hamle ile otobüse bindi ve acele ile elindeki bileti tam bilet kutusuna atacaktı ki şoförün esi duyuldu:

» Hikayenin Devamı

Nasıl bir duygu, nasıl bir hissiyat ile hareket ediyorsa aynısından istedigim ruhsuz mu ruhsuz, terbiyesiz, duygusuz, anti-romantik, anti demokratik bir kişilige sahip olan şofördür.

İşten çıkmışsın, vapurdan inmişsin, sizin durakta bir hareketlenme seziliyor. Mal degilsin ya anladın otobüsün kalkacagını. Yarım saat daha beklememek için bir depar koyarsın ki o kadar olur. Süreyya ayhan regl olmasa bile geçemez seni. Nasıl anlatayım ya çizgi film gibi olur bir an, arkandan ışık çıkar, power yanar filan.

» Hikayenin Devamı

Süresi kişilere bağlı yolculukların adına sevda dedik. Belki de ilişki. Kalkış noktası bilinmeyen aslında çokta önemli olmayan, ama varış noktasının herhangi bir ilçenin nikâh dairesinde bitmesini arzulanan güzergâhlara sahipti bu yolculuklar.

Herkesin kendi durağında beklediği, vakti gelince de tabiri caizse gözü kapalı bindiği araçlarla doluydu yollar. Beklenilen durakların önü hep asfalttı ama aşkın belediye başkanı Eros bütün yolları da asfalt yapmamıştı. Belki cimriliğinden belki de öyle olması gerektiğinden. Kimi yollar bozuktu ve insanın içini dışına çıkarırdı.

Ve tamahkârdı insanoğlu. Gelemiyordu zora, çabuk pes ediyordu. Oysa peşin vermişlerdi yol paralarını ve son durak mutluluktu.

» Hikayenin Devamı

Şehiriçi otobüslerde çok rastlanan bir sahne vardır. Tıkabasa dolu otobüste genç biri oturmaktadır. Otobüse yaşlı bir amca biner, genç görmezlikten gelir. Sonra da biri çıkar:

- Utanmıyor musun yer vermemeye. Saygısız herif!

Mahalle baskısını üzerinde hisseden genç, onlarca kişinin ayıplayıcı bakışları altında kalkar amcaya yer verir.

Bu sahne çok çeşitli kahramanlarla ve değişikliklerle yaşanmıştır ve yaşanmaya devam edecektir. Belki aranızda da vardır. Ama anlatacağım olay biraz farklı.

» Hikayenin Devamı

Bir cumartesi akşamıydı. Hava yaz havası. Saat 7 buçuk civarıydı. O günü hiç unutamıyorum.

Arkadaşla Ortaköy’deyiz. Planımızda Taksim’e gitmek var ama Ortaköy’den Taksim’e otobüs ender geçtiği için Beşiktaş’a geçip, herhangi bir otobüsle Taksim’e gideceğiz.

Otobüs geldi. Arkadaş okudu; Emiönü - İstinye. Bindik. Beşiktaş’a geldik. Şoför durakta otobüs sırası var diye bizi erken indirdi. Ve biz de hızlı adımlarla öndeki otobüslerin bir tanesi Taksim otobüsüdür düşüncesiyle gidiyoruz. Ve Taksim otobüsünü gördüm ben.

» Hikayenin Devamı