Saçlarını sabahın köründe alelacele taramış, masasının üzerinde geceden kalma dağınık kitapların ve testlerin yanında duran çok sevdiği pembe tokasını kapıp, bağlamıştı arkadan.

Dersaneye yetişme telaşında bir genç kızdı sadece. Nasıl göründüğü hiç önemli değildi. Mutsuz bir şekilde bir taraftan giyiniyor, bir taraftan da kısacık hayatı film şeridi gibi gözünün önünden geçiyordu.

Hayat mıydı şimdi bu? Bütün bir hafta okuluna gidip, derslerle boğuşmuş, cumartesi gelmişti yine. Adı üstünde ”Hafta sonu”; Uyumak, dinlenmek, birazcık da olsa sosyal hayatın içine girip, stress atmak için bahane olarak bilinen kavram.

» Hikayenin Devamı

Kayıp gitti bütün hayalleri ellerinden. Ne yapmalıydı, ne yapılmalıydı ya da ne yapılması gerekiyordu; artık bilmiyordu, hiçbir şey bilmiyordu.

Defalarca denemişti ama olmuyordu. Lanet etti yaşamaya. Her sonucu öğrendiğinde biraz daha kaybediyordu umudunu, yaşamını, gerçeklerini, kendini.

Nasıl bir sistemdi, nasıl bir eğitim sistemiydi bu. Ne kadar çalışırsa çalışsın olmuyordu işte, yapamıyordu; hayallerini gerçekleştiremiyordu. Yitip giden sadece o değil, ailesiydi de. Ailesinin umutları, ümitleri ve artık senelerdir boşa gittiğini düşündükleri paraları…

» Hikayenin Devamı

Özel bir eğitim kurumunda çalışıyorum maalesef. Tam bir sinir küpü haline geliyor insan. Sizden daha az eğitimli insanlar güvenlikçilikten, müdürlüğe hangi sebeple terfi ettikleri bilinmeden terfi ettiriliyor. Sonra bu insanlar müdür diye başınıza konuyor.

Hem yapması gereken işi bilmediği gibi hakkınız olan parayı da bir şekilde kırpmayı ihmal etmiyor. Üstelik başka arkadaşlarınızın faydalandığı haktan sizin faydalanamamanız gözlerinizin önüne serilen bu adaletsizlikle, adaletten haktan helalden bahseden bu zatı muhteremlerin benim hakkımı ne yaptıklarını görmek beni mahfediyor.

» Hikayenin Devamı

Kabul ediyorum. Tembel bir öğrenciydim ben. Ama şu anki olduğum yere baktığımda ne kazanabilirdim ki zaten diyorum. Eğitimmiş… Önce bizi eğitecek olanları doğru düzgün bir eğitin de…

Eğitim sistemi bozuk, eğitim şart gibi kilişelere girmeyeceğim. Akıllı adam kendisi için en iyisi neyse onu yapar zaten. Eğitim falan fasa fiso. Sokma akıl anca yedi adım gider… Sonra da geri geri gider…

Bana öyle eğlenceli kopamayacağım bir eğitim veren oldu da ben mi tembellik yaptım. Parmaklarımın uçlarına cetvelin sivri köşesiyle acımadan vurmak beni ne kadar eğitebildi acaba?