Bizim köyün yerini Şarkışla civarinda hiçbir yer tutmaz. Sabahları kalkdın mı kapıyı açınca uzakdan Kızılırmak’ın ışıltısı ayna gibi parlar.

Sağ tarafında mezarlık, sol tarafında şırıl şırıl dere akar, Kızılırmak’a karışır gider. Anlatılanlara göre sekiz kez dolmuş boşalmış bizim köy. Ermeniler, Bulgar göçmenleri, Türkler, Kürtler belki dört kuşak öncesi kimin yaşadığı bile bilinmez.

Bahar aylarında tepe tarladan köye baktın mıydı yemyeşil otlar, rengarenk çiçekler mistik bir hava oluşturur. Uzakdan kuş sesleri, inek sesleri, eşşek anırmaları birbirine karışır gider.

» Hikayenin Devamı

Üniversite ikinci sınıftayım. Ders bölüm başkanımızın ünvanı profesör. Kendisi, sürekli kötü olan vize notlarımızdan yakınırken, boş bir nesil olduğumuzdan, kendimizi geliştirmek için hiç birşey yapmadığımızdan falan bahsetmeye başladı. Bu da benim hassas olduğum bir konudur. Çünkü kendimin ve neslimin kendini geliştirme konusunda genellikle geri durmadığını düşünürüm.

Yoğun bir biçimde bu düşünceler içerisindeyken, hocanın ”4 sene buraya eşeği de bağlasanız o da mezun olur” dediğini duydum. Ne kadar yaram varsa sızlamaya başladı o an.

» Hikayenin Devamı