Meşaleler gelinliğini yaktı mı hiç? En güçsüz anında kelebekler siper oldu mu göğsüne? Acı ciğerlerine yapıştı mı?

Gece keşmekeş! Arsız bir hayvanın dilinden akan salyadan farksız! İç gıcırdatıcı, karanlık hayallerine kadar ulaşıyor.

İnsanlar mahcup, insanlar isteklerinin kırıntılarını caddelerden toplamaya çalışıyor. İstanbul’un gecelerine sinmiş yalnızlık!

» Hikayenin Devamı

Fırına geldiğimde ortalıkta ekmek görünmüyordu. Eski bir dostum olan fırıncı “Biraz bekleyeceksin hocam” dedi ve “İki-üç dakikaya kadar çıkartıyorum” ekledi.

Kenardaki tabureye oturup, beklemeye koyulurken, içeriye yaşlıca bir adamın girdiğini gördüm. Eskimiş ceketinin sol yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe topallıyordu. Selam verdikten sonra, fırıncının tezgahına yaklaşarak;

- “Ekmeklerimi alayım, benim ikizler acıkmıştır“dedi.

» Hikayenin Devamı

Hayli sıkıntılı bir üniversite yaşamım oldu.

Erkek kardeşim de aynı yıllarda başka bir şehirde okuyordu. Kız kardeşim lise son sınıftaydı ve bu onun da şayet ÖSS engelini aşarsa, evden ayrılıp tahsilini devam ettireceğine işaretti.

Babam elinden geleni yapıyor, ek iş olarak taksi şoförlüğü yaparak bizlere para yetiştirmeye çalışıyordu. Ve ben utanmadan bir de sigara içerek durumu daha da zorlaştırıyor, hemen hemen evden gelen paranın çeyreğini bu uğurda harcıyordum.

» Hikayenin Devamı

Boğaziçi Üniversitesi Kuzey Kampüs karşısındaki Texano kafede (eskiden adı Diyar Dürüm‘dü) duran kel adama seslenmek istiyorum.

Ne zaman gelsek bir kıllık yapıyorsun. Bir gün tutarları yanlış hesaplıyorsun, öbür gün yanımızda elemanlarına fırça atıyorsun hatta gözümüzün önünde biz müşterilerilerinden kötü anlamda bahsederek saygısızlık yapıyorsun. Hem de dediklerini bizim duyduğumuzu da bile bile!

Bugün ikinci ekmek sepetini istedik diye yanında duran çalışanına demediğini bırakmadın. Neyse parası verseydik yani. Sanki bedavasına yemek yiyoruz orada!

» Hikayenin Devamı