Aylardır büyük bir rüyaymış yaşadığım ama nedense uyanmadığım uyanmak istemediğim. Merak etme çok sıkmayacağım bu defa seni. Senden ziyade kendimle hesaplaşacağım, sana sadece birkaç soru soracağım. Gerçeğini bildiğim ama senden duymak istediğim sadece birkaç soru.

Gerçi kim bilebilir, yazmaya devam ettikçe belki bundan da vazgeçeceğim. Biliyorsun son zamanlarda vazgeçmek huyum oldu. Üstelik sen kazandırdın bana bu huyu. Yoksa bilirsin beni, her şeyle mücadele eder vazgeçmezdim asla.

» Hikayenin Devamı

Terkedilmenin dayanılmaz ağırlığı altında beynim kalbimle savaş halindeyken, belki bir umut, biraz olsun kalbimin acısı hafifler diye başladim yazmaya.

Bir buçuk yıllık bir ilişkiye ”Elveda!” dedirtildim. Kalbim kırık ve inanılmaz bir şekilde acı çekiyorum.

Peki suçlu kim? O mu ben mi?Ya da bu soru gerçekten sorulmalı mı? Beni sevmiyor ve hayatında istemiyor. İşte bu kadar basit.

» Hikayenin Devamı

Kayıp gitti bütün hayalleri ellerinden. Ne yapmalıydı, ne yapılmalıydı ya da ne yapılması gerekiyordu; artık bilmiyordu, hiçbir şey bilmiyordu.

Defalarca denemişti ama olmuyordu. Lanet etti yaşamaya. Her sonucu öğrendiğinde biraz daha kaybediyordu umudunu, yaşamını, gerçeklerini, kendini.

Nasıl bir sistemdi, nasıl bir eğitim sistemiydi bu. Ne kadar çalışırsa çalışsın olmuyordu işte, yapamıyordu; hayallerini gerçekleştiremiyordu. Yitip giden sadece o değil, ailesiydi de. Ailesinin umutları, ümitleri ve artık senelerdir boşa gittiğini düşündükleri paraları…

» Hikayenin Devamı