Postahanede çalışanlara dediler ki; “Ya emekli olun,ya da tayin alın”

Baba da ne yapsın, emekli olup kıt kanaat geçinmektense “Çalışırım” demeyi seçer. Apar topar tayin alma işlemleri başlar, ardından torpil bulup(!) polis dayının yanına, doğuya, Muş’a gidilir.

3 ay geçer, düzen kurulur. Baba ortalarda yoktur. Meğer torpilin torpilini bulup memlekette kalıp, çalışabilir, biz de Allah’tan garip şehirde ama en azından bir akrabamızın yanındayızdır. Hafiften mutluluk…

» Hikayenin Devamı

Lise ikinci sınıfın son günleri, hava acayip sıcak. İngilizce hocamız cam kenarında oturan sıra arkadaşıma pencereyi açmasını söyledi. Arkadaşımsa kendisi açabilirken arka sıradakilere söyledi. Derken N.Ş.A da zaten sinir hastası olan İngilizceci cinnet geçirip “İt, ite buyuruyor. İt de kuyruğuna” deyip arkadaşım Mustafa’ya hakaretler yağdırmaya başladı.

Mustafa nın cevabı kısa ve öz; “Kendinize neden hakaret ediyorsunuz hocam :)”

Sonrasında not defterindeki tüm boşluklar sıfır ile doldurulmuştu. Mustafa mezun oldu mu? Evet. BÖTE de 2. sınıf :) Peki ingilizceci? O da emekli olmuş, neden bilinmez.