Bir merdiven var orada. Kapının dışında, sokağa doğru iniyor. Ahşap bir merdiven, gıcır gıcır ötenlerden yürürken üzerinde. “Bir daha düşün, çıkmak istiyor musun” diyenlerden.

Bir cesaret gösterdin, tut ki kapıya yaklaştın ama orada o merdiven duruyor. Bir çift el görüyorum hemen yanı başımda; poyrazı, ayazı yemekten sertleşmiş, buğday renkli bir el. Güvenli…

Uzanıyor bana doğru, cesaretlendiriyor beni. Ama temkinli de, sınırı öğretmek istiyor sanki. Kapıya yaklaş ama bensiz inme o merdivenlerden diyor. Küçüksün daha senin de ellerin sertleşecek, rüzgârı da, ayazı da hissedeceksin ama küçüksün daha izin yok tek başına inmene o merdivenlerden.

» Hikayenin Devamı