Ben rehabilitasyon merkezinde öğretmenlik yapıyorum. Benim sınıfımda 10 tane öğrencim var. Hepsi de 14-20 yaşlar arasında ve bu çocuklar aileleri açısından da sorunlu çocuklar.

Bir öğrencime dedesi bakıyordu. Dede 72 yaşındaydı ve çocuk çok güzel bir çocuktu ya da ben sevdiğim için, oğlum gördüğüm için bana öyle geliyordu bilmiyorum.

Onu tüm yaz boyunca yıkadım, temizledim, lifledım, tırnaklarını kestim baya akıllandı. Soğuklar başladığından beri yıkayamıyordum ama temizliğine dikkat ediyordum. Yani oğlum gibi olmuştu.

» Hikayenin Devamı

Şehiriçi otobüslerde çok rastlanan bir sahne vardır. Tıkabasa dolu otobüste genç biri oturmaktadır. Otobüse yaşlı bir amca biner, genç görmezlikten gelir. Sonra da biri çıkar:

- Utanmıyor musun yer vermemeye. Saygısız herif!

Mahalle baskısını üzerinde hisseden genç, onlarca kişinin ayıplayıcı bakışları altında kalkar amcaya yer verir.

Bu sahne çok çeşitli kahramanlarla ve değişikliklerle yaşanmıştır ve yaşanmaya devam edecektir. Belki aranızda da vardır. Ama anlatacağım olay biraz farklı.

» Hikayenin Devamı

Tarih 30 Aralık 2006, senenin sonu nerdeyse. Hatta Kurban Bayramı arifesi. Ocak ayından beklenmeyecek güzellikte bir gökyüzü var İstanbul’da. Kar yok, güneş var ama gene de soğuk.

İster Bayram alışverişi için de, ister rutin alışveriş için Migros’un otoparkına çektim arabamı. O an gözüm köşede duran kıza takılı kaldı. Üstünde montu, kafasında beresi ve ellerinde eldivenleri ile elindeki poşete odaklı bekliyordu. Diğer elinde ise kağıt mendiller…

Kibritçi kızın gerçeğe dönüşmüş hali vardı karşımda sanki…

Yaklaştım koşar adım ve o kızın sadece bir kız olmadığını, bir engelli olduğunu fark ettim. Özürlü değil engelli…

» Hikayenin Devamı