En küçük dayım, menenjite yakalanıp ateşler içinde yatarken, anneannem eşini yeni kaybetmenin ve geçim derdine düşmenin belki de biraz cahilliğinin sonucu yeterli tedavi imkanlarına sahip olamamış.

Bu nedenle dayım iyileşmiş ama beyninde hastalığın verdiği hasarlarla maalesef hayatı geriden takibeden bir çocuk olarak kalmış.

Bu nedenle okulda yeterince başarı gösteremeyen dayım, o zamanlar bakırcı ustalığı yapan eniştemin yanında iş öğrensin diye çırak olarak calışmaya başlamış.

» Hikayenin Devamı

Dilimin altında hazırcevaplık yayı olduğunu iddia edenleri utandırmayacak biçimde (umarım), annemi geçmişe doğru götürmek yoluyla cesaret abidesi bendenizin anılarının ikinci kısmını anlatmaya başlıyorum canlarım (burda kendimi masalcı nine gibi hissettim).

Daha önce de bahsettiğim gibi, annem ben küçükken çalıştığı için, beni önce kreşe vermişler ama öyle bi’ cıngar çıkarmışım ki kreşte, orada çalışan bayan ablama “Çocuk buralarda helak olacak” demek suretiyle benim oradan alınmama vesile olmuş ve bundan sonra benim konu komşu akraba ziyaretleri başlamış.

İşte bu ziyaretlerden birinde, komşu teyze temizlik yaparken ben de televizyon izliyormuşum. Kadıncağız ikiz yatağın altına girmiş elinde süpürgeyle ve bana seslenmiş:

» Hikayenin Devamı