Bir romanda saklı bu aşk hikayesi. En çok satanlar arasında bir aşk romanı. Herkesin hayatından geçen bir fırtına misali, yaşatıyor durmadan aynı anları.

Kapalı gözlerde beliren, kelimelerden düşmeyen isimler… Unutmanın mümkün olmadığı bir ülkede yaşar misali, yıllar geçse de unutulmayan aşklar.

Ya gözlerdir seni vuran ya da sözler. Gidince ardına bile bakmadan, uykusuz gecelere saplanırsın durmadan. Ah çeker ağlarsın, için yanar, yine de yaşarsın. Karşından el ele geçer sevgililer, kafanı eğer kaçarsın.

» Hikayenin Devamı

Vizyon filmleri takip edeniniz vardır mutlaka, etmeyenler içinde hemen bahsedeyim. Son zamanlarda virüs konulu epey film yapıldı. “I’m Legend” (Efsaneyim), “The Invasion”(İstila), “28 Weeks Later”(28 Hafta Sonra) gibi…

Konular aynı. Bir virüs ortaya çıkıyor ve bu canlılar arasında yayılıyor. Bazılarında kuduz şeklinde görülüyor, bazılarında zombi etkisi yapıyor falan. Virüslü kişinin ısırması sonucu bulaşıyor. Ya önlem alınabiliyor ya da bütün dünyayı yok ediyor.

» Hikayenin Devamı

Yıllar öncesiydi ve bir yılbaşıydı. Ben de bir sebepten Ankara’ya gelmiştim. Bir akranımın yanında yılbaşını geçirecektim. Sanırım Ulus tarafları olacaktı.

Bir dolmuşa bindim. Gideceğimiz istikamete doğru yol almaya başladık. Sonrasında dolmuş durdu ve ben de ani bir hareketle dolmuştan inecektim ki…

İnsan bazen öyle olaylarla karşılaşır ki, ne yapacağını bilemez. Eli ayağına dolaşır. Bu heyecana bir de şaşkınlık eklenirse inanın insanın işi hiç de kolay olmaz. Karşılaşılan olaylar bazen yanlış anlaşılmalara sebebiyet de verebilir. Allah’tan benim karşılaştığım olayda böyle bir şey olmadı.

» Hikayenin Devamı

Çocukken okuduğumuz kitaplar mı yaptı bunu bize ya da biz hep söylendiği gibi “televizyon çocukları” olduğumuz için mi bu böyle bilmiyorum ama artık yoruyor bu sonsuz ve dipsiz mucize beklentisi… Birileri çıksın, sihirli bir değnekle bizi sıkıcı, rutin hayatlarımızdan çıkarsın umudu…

Çocukken fazla Charles Dickens ya da Mark Twain okumaktan olabilir mi? Belki de Walt Disney filmleri yüzünden oldu hepsi.

Kötü yola düşen ama temelde “saf” ve “iyi” olan çocuklara karşılıksız-koşulsuz doğru yolu gösteren birer kahraman, yol gösterici mutlaka olur ya bu kitaplarda. Bir kanatları eksiktir bu zat-ı muhteremlerin.

» Hikayenin Devamı

Günahlarım saymakla bitmez. Ufak bir çocukken ya da şöyle diyelim, ki artık cümle süslemeye ihtiyacım olmadığı vurgulansın, çocukken, çocukken başladım ben inanmaya.

O dönemlerde en büyük suçtu inanmak. Ne haddimize düşmüştü uzun saçlı sevgilinin –ki kendisi bunu asla bilmedi- altın saçlarına dokunmak.

Yıllarca günaha girdim ben. Sırf o saçlara dokunmak için çocukmuşum gibi yaptım. Yaşıma yakışır oyunlar oynadım.

Tek ben değil, her dönem, bütün çocuklar… Günahkardık biz. İnandım, bir gün bunların gerçek olabileceğine, aramızdaki boy farkını görmezden gelerek.

» Hikayenin Devamı