“Bu gökyüzü altında söylenmemiş söz yok. Yine de yürünecek yollar, binilecek bisikletler, izlenecek gün batımları…”

Kitabı kapattı. Şehrin gün batımındaki soluk silüetine baktı. “İzlenecek gün batımları” okunacak kitaplar, izlenecek filmler, gidilecek yollar, görülecek şehirler var diye düşündü. Daha yaşanacak bir hayat…

Eksik olan neydi? Ağzındaki ve aklındaki pas tadı neden? İçinde bir şeyler aradı. Bir coşku ya da sızı, yok mu?

» Hikayenin Devamı

Yıl 1994. Temmuz ayı. Cumartesi akşamı. Ben ve kardeşim o akşam yemek yiyorduk ve aniden zil çaldı, kapıyı annem açtı.

Kapıda olan kişiler arkadaşlarımdı ve bizi aşağıya çağırıyorlardı. Saat 10.00′na geliyordu. Sofradan kalkar kalkmaz aşağıya indik.

Arkadaşlarımızla her gece korkunç hikayeler anlatırdık. Gece dedim, çünkü sabahlara kadar oturur hikayeler anlatır, oyun oynardık. Her kafadan bir hikaye çıkardı ortaya ama birbirimizi korkutmak için yarış yapardık.

» Hikayenin Devamı

“Sözler geri dönmez, geri dönmez bakışlar. Kuşlar geri uçmaz, geri konmaz aşklar…”

Sabahtan beri aynı şarkıyı dinliyordu bıkmadan, usanmadan. Canı sıkkındı. Pencereden dışarı bakarken gördü onu. Çok güzeldi, ipek gibi, bebek gibi.

Dalgın yürüyordu, gözleri yerde. Bir eliyle çantasını sıkıca kavramış, diğer eli cebinde. Salındıkça yanağına değiyordu saçları. Güzelliğiyle aklını başından almıştı adamın. Güzelliğinden çok sakinliğiyle, sessiz varlığıyla.

» Hikayenin Devamı