Sefa geldin, hoş geldin yüreğime. Sen miydin o içimi yeşerten. Selamsız sabahsız bir bayram günü. Bayramların en güzeliydi. Çocuklar el öpmenin, harçlık almanın telaşında heyecanındayken, benim yüreğim seninle tanışmanın telaşında koşuşturup duruyordu.

Kocaman kocaman gözlerin vardı, yeşil yeşil bakıyordun dünyama. “Merhaba” dedin ya, sesin kulağımda hala. Mahsundun, çekingendim. Her an her şeyi bırakıp gidecek halin vardı.

Önceleri siz bizdik. Zamanın boşlukları girerdi aramıza. Sonra sen, ben olduk. Ne de güzel olmuştuk. Adı güzel sevdiğim benim.

» Hikayenin Devamı