Aslında korkmuştum senden. Öylesine sıkıca kapatmıştım ki kalbimi bir yabancıya. Başkası girsin istemiyordum. Yitik bir sevdayı yeniden kazanmaya çalışıyordum aslında. Seni de sevmekten korkmuştum biraz.

Ama sen öyle masumca gelmiştin ki yüreğime. ”Dur!” diyemedim sana. ”Asla olmaz!” dediğim zamanlarımda yeşerttin yüreğimi. Yıllarca hırpalanmış, ezilmiş, hiçe sayılmış kırık bir kalbi hayata döndürdün. Bir tebessümün döndürdü beni hayata. Bir bakışınla sevdim bu hayatı.

» Hikayenin Devamı

Şu an çenemi dayadığım omzun üzerinden İstiklal pek bir yabancı geliyor. Daha önce bebeğine hiç bakmadığım gözlerin etrafımda olmasını istemiyorum. Hemen geri çekilip belki binlerce kere içine girdiğim bebeğe kaçıyorum. Maviliğin ortasında, simsiyah.

Gözler için diş macunu var mıdır diye düşünüyorum bu bembeyazın ortasındaki net maviliği görünce. Bir kez daha çekiyor kendine beni mavi gözler. Belli ki sarılmak istiyor. Sarılıyorum.

Bu kez usulca sırtını okşuyorum. Buna ihtiyacının olduğu o kadar belli ki. Derin bir nefes veriyor. Huzur dolup başımı omzunun bittiği, boynunun başladığı o kıvrıma güzelce yerleştiriyorum. Orasının benim için yapılmış olduğunu anlıyorum o an.

» Hikayenin Devamı

Gözlerimi açtığımda yanımda o vardı. Yavaş yavaş soluk alıyor, nefesi yüzüme vuruyordu. Yüzüne baktım, kaşları çekik ve küçük gözleri kapanınca bir çizginin üzerindeki kalın bir başka siyah çizgiyi andırıyordu. Uyurken gülümsüyordu.

Sokuldum. Yüzüne yüzümü değdirmek, ellerini tutabilmek ona sarılabilmek ne güzel. Bu bir gerçek artık o hep benimle olacak. Acılarıma koşacak, ağlasam gözyaşlarımı silecek, bana sonsuz güven veren sesiyle hep benimle bu yollarda yürüyecek.

Bunca şey aklımdan geçerken onun da benim soluğumu hissettiğini fark ediyorum. Bana daha bir sıkı sarılıyor. Beni hiç bırakmayacak gibi. İlk kez böylesine seviliyorum. Garip ama daha önce böyle bir tek annem sevmişti beni.

» Hikayenin Devamı

Şu an gözlerim karşımdaki engin maviliğe, aklımsa sana dalıp gitmiş. Sen deniz olmuşsun, denizse gözlerin. Ve ben bir kez daha vurulmuşum senin deniz gözlerine.

Martıların çığlıkları karışırken ıssız sessizliğime, sensizlik gelip vurmuş beni taa alnımın ortasından. Bense vurulmuşluğuma aldırmıyorum. Umursamıyorum yüreğimden ve gözlerimden akan damla damla kanı.

» Hikayenin Devamı