Aslında korkmuştum senden. Öylesine sıkıca kapatmıştım ki kalbimi bir yabancıya. Başkası girsin istemiyordum. Yitik bir sevdayı yeniden kazanmaya çalışıyordum aslında. Seni de sevmekten korkmuştum biraz.

Ama sen öyle masumca gelmiştin ki yüreğime. ”Dur!” diyemedim sana. ”Asla olmaz!” dediğim zamanlarımda yeşerttin yüreğimi. Yıllarca hırpalanmış, ezilmiş, hiçe sayılmış kırık bir kalbi hayata döndürdün. Bir tebessümün döndürdü beni hayata. Bir bakışınla sevdim bu hayatı.

» Hikayenin Devamı

Yine yürüdüm sensiz. Senin olduğun caddelerde, ellerim cebimde. Sağımda senin gülüşün, solumda gidişin vardı.

Son sigaramı senin ardından yaktım. Buğulu gözlerle birkez daha seni kalbimden attım. Karanlık sokakları yırtarcasına, yağmurları havada tutarcasına koşacaktım, derman yoktu ki dizlerimde.

Ayaklarım giderken, beynim sana dönmekteydi. Kulağımdaydı bana seslenişin, sanki gözlerimde gülüşün görünmekteydi. Seni unutacaktım, hayal gibiydi. Ben… seni… unutacaktım…

Sabahlara kadar ardından ağlayan, aşkın için nice günler sabahlayan ben, beş yıl geçti üstünden senin beni terkedişinin. Her gecesinde kan kusulmuş, her gecesinde alkole boğulmuş beş koca yıl.Ardından yazdım o şiirleri, oysa sana ben okuyacaktım…