Adam gözünün ucuyla etrafındakilere baktı, herkes durmuş onu seyrediyordu.

-”Ne bakıyorsunuz lan!” dedi.

Karşısında saldırabileceği tek bir hedef olmadığını anlayınca tepki vermekten vazgeçti. Elleri acımaya başlamıştı artık. Şuursuzluğu ile yaptığı hareketin anlamsızlığını farketti ve kullanabileceği bir şeyler bulabilmek için etrafına bakmaya başladı…

» Hikayenin Devamı

Günahlarım saymakla bitmez. Ufak bir çocukken ya da şöyle diyelim, ki artık cümle süslemeye ihtiyacım olmadığı vurgulansın, çocukken, çocukken başladım ben inanmaya.

O dönemlerde en büyük suçtu inanmak. Ne haddimize düşmüştü uzun saçlı sevgilinin –ki kendisi bunu asla bilmedi- altın saçlarına dokunmak.

Yıllarca günaha girdim ben. Sırf o saçlara dokunmak için çocukmuşum gibi yaptım. Yaşıma yakışır oyunlar oynadım.

Tek ben değil, her dönem, bütün çocuklar… Günahkardık biz. İnandım, bir gün bunların gerçek olabileceğine, aramızdaki boy farkını görmezden gelerek.

» Hikayenin Devamı