Üç yıl önceydi. Ankarada Batıkent, Kızılay arasında metroda mekik dokuyordum. Karşımda öyle bir güzellik oturuyordu ki anlatamam…

Ama o sıralar ben başkasına aşıktım. Nasıl olur da bu kadar etkilenirim derken kendime, kafamı kadırıp bir kere daha baktım “Güzel kız” dedim. Bir daha baktım “Gerçekten güzel” dedim. Üçüncüde ise (tavsiye edilmez, özellikle kız arkadaşı olanlara) “Allah’ım harbiden çok güzel”.

Aşık olmuştum ama ben başkasına aşıktım. Tamam çıkmıyorduk ama aşıktım.

» Hikayenin Devamı

Gerçekten ne kendimi ne de aşkı hala anlamıyorum;

Olay şu ki, lise zamanında, arada gittiğim CDcide çalışan Nurhan isminde bir kız var. Çok tatlı bir şey.

Sen kızı tavlıcam diye o kadar uğraş, hergün CDciye git, sonunda tiyatroya gitmek için söz al, beraber saatlerce muhabbet et, sonra beraber tiyatroya git…

» Hikayenin Devamı

Bir değil, beş değil, on değil. Otobüslerimizde yer ve zaman kavramına bağlı olarak güzel kızlarımıza rastlamak mümkündür. Bir çoğumuzun başından geçmiştir herhalde. Otobüse binen güzel bir kız görmüşseniz, işte o an başlarsınız inşallah yanıma oturur diye içinizden söylenmeye. Sanki yanımıza otursa nolacak oturmasa nolacak. Ama işte garip bir duygu bu otobüste gördüğüm güzel kızlar benim için. Sen sapıksın diyeceksiniz ama alakası yok.

Tabiki bu olayın tam terside geçerlidir. Ben otobüse bindiğimde eğer güzel bir kızın yanı boş ise, bir tarafım otur der diğer tarafım oturma. Ama hiçbir zaman oturmam nedensiz bir şekilde. Yediremem herhalde kendime…