Soğuğun en çok hissedildiği, keskin ayazın çarptığı, her yeri dondurduğu bir gün. Akşam olmak üzere.

Yedi, sekiz yaşlarında görünen, soluk benizli hastalıklı yüzlü oğlan, donmuş su sarkıtlarının altında korunmaya çalışarak, sırtındaki gazete destesini bağladığı kayışı, soğuktan kıpkırmızı, uyuşmuş parmaklarıyla düzeltmeğe çalıştı.

Kayış, yer yer yamalı, incecik ceketinin altında zayıf omuzlarını acıtıyordu, omuz kemiklerini çok ağrıyordu. Soğuk iyice acımasız olmuştu. Ellerini ovaladı bir süre ve koltuklarının altına soktu. Öyle üşüyor, öyle üşüyordu ki…

» Hikayenin Devamı

Bugün “yarış atı” denince ilk akla gelen olgulardan biri garip bir şekilde insan. Öğrenci olan insanlar…

E tabi, ben de zamanında bir yarış atıydım. Sadece bizim oraların (Ege) özelliği midir bilmem, pek önem verirler, eğitime, okula, dershaneye, sınava. Anne, babalar sanki çocuklardan daha heveslidir sınavlara girmeye.

» Hikayenin Devamı