Hadi gel. Başladım ağlamaya. Yüzümü görmeden sarıl, nefesin olsun arkamda.

Dal olalım. Garip bir ağaç gibi sarılalım gökyüzüne. Kalalım öylece. Durduralım zamanı ellerimiz buruşana, yüzümüz kuruyana, parça parça olup, dökülünceye kadar.

Sen gitme, görmeyeyim gidişini, bükülmesin boynum. Biliyorum ki öyle kalakalıp, sensiz oyunu bitirimekten korktuğumu.

Ağlıyorum. Olmasını isterdim ağlarken arkamda nefesin…