Köyde amcamın eviyle aramızda 50 metre falan var. Amcamlarda bütün mahalle geç saatlere kadar oturulur. Adet işte.

Saat 11′e gelince benim uykum geldi ve eve geçtim. Evde dedem ve babaannem uyuyordu. Onları hiç uyandırmadan gittim yatağıma. Işığı kapattım ve yatağa girdim.

Tam uykuya dalıyordum ki dışardan bir ses geldi. Biri evin balkonuna girdi, sandalyeyi çekti ve oturdu.

» Hikayenin Devamı

Bir değil, beş değil, on değil. Otobüslerimizde yer ve zaman kavramına bağlı olarak güzel kızlarımıza rastlamak mümkündür. Bir çoğumuzun başından geçmiştir herhalde. Otobüse binen güzel bir kız görmüşseniz, işte o an başlarsınız inşallah yanıma oturur diye içinizden söylenmeye. Sanki yanımıza otursa nolacak oturmasa nolacak. Ama işte garip bir duygu bu otobüste gördüğüm güzel kızlar benim için. Sen sapıksın diyeceksiniz ama alakası yok.

Tabiki bu olayın tam terside geçerlidir. Ben otobüse bindiğimde eğer güzel bir kızın yanı boş ise, bir tarafım otur der diğer tarafım oturma. Ama hiçbir zaman oturmam nedensiz bir şekilde. Yediremem herhalde kendime…

Hatırlıyorum da, lisedeyken ders dinlemezdim. Tek işim taa karşı sıradaki kızı süzmekti. Gizli gizli izlerdim onu. Onun o doğal hallerine vurgundum.

Sanırım o da bana boş değildi ki, arada göz göze gelirdik. Ben hemen gözlerimi kaçırırdım, sanki o yana hiç bakmıyormuş gibi. Az sonra bir merak basardı beni; acaba hala bana bakıyor muydu?

Bakıyor olurdu bazen, çocuklar gibi mutlu olurdum. Zaten çocuktum galiba : )