Öyle çok sevdim ki onu, onun için yapmadığım şey kalmadı. Hala da seviyorum.

Kaç kere söyledim sevdiğimi ama o hiç anlamadı beni. Hiç istemedi beni. “Arkadaşım olarak görüyorum seni” dedi. Ne yapacağım hiç bilmiorum.

Orta okulda aynı sınıftaydık, yarım dönem. İşte o zaman aşık oldum ona. Aslında 2, 3 haftadır daha bi’ ilgilenmeye başladı benimle ama bilmiyorum…

Arkadaşlar gene söyle diyorlar ama artık gururum kalmadı. Ama unutamıyorum da…

Sensizliğin girdabında yaşıyorum günlerdir. Sana hasretliğimi yüreğime gömdüm, sakladım senden. Oysa ki bulmanı istedim. Hadi hep yaptığın gibi giriver yüreğime, sana ayırdığım en kuytu köşesine. Bul çıkar sana hasret hazineyi. Bak gör ne yangınlar var yüreğimin dibinde. Ama ne var ki şu an sensizliğin girdabındayım.

Senli sensizlik var ya, hah, işte ben tam ordayım. Seninle olup, sana hasret yaşıyorum. Aynı evde. Fiziken varsın belki ama o sessiz varlığın beni kahrediyor. Ben ise sessiz çığlıklar atıyorum aynı evde. Hadi duy beni!

» Hikayenin Devamı

Geçenlerde bir arkadaşımla yemeğe gittik. Bana çok güzel bir anısını anlattı. Aşkın insanlara neler yaptırdığını görüp gülümsedim. İşte kırık bir aşk hikayesi.

Herkesin yarım kalmış bir aşk hikayesi vardır. Benim öyle bir anım var ki, belki hiçbirinizin yaşamadığı veya bazılarınızın yaşayabileceği bir aşk hikayesi. İşte benim hikayem. Birbirine hiç açılamamış iki küçük çocuğun yüreklerindeki kocaman sevgi.

Yıl 1989′da Burdur’da yaşandı her şey.

» Hikayenin Devamı