Vurgun yedi yüreğim. Nice güvenilen dağlara kar yağdı. Nice fırtınalara göğüs gerdi. Nice çığların altında kaldı yaşama direndi. Direndi de bir sana yenildi.

Vurgunlarda şimdi yüreğim. Hiç bu kadar acıtmamıştı canımı oysa yüreğimi kanatanlar. Hiç bu kadar kanamamıştı ki zaten yaram. Evet, itiraf ediyorum kabuk bağladıkça yüreğime hançer hançer soktuğum sensin.

Hiç bu kadar anlam bulmamıştı susmalar. Ne güzel susardın değil mi? Sen susardın, bense aşkına susardım, acıkırdım hatta ekmek gibi, su gibi nimettendin.

» Hikayenin Devamı