Eline aldığı çatalı tekrar tabağın yanına bırakıyor kız. İki parmağıyla pastanın üstündeki çileği alıyor, dudağında ufak bir gülümse beliriyor aniden, hınzır. Karşısındaki genç adama uzatıyor çileği usulca.

Parlak gözleriyle karşılık veriyor genç adam, ağzını açıyor utanarak. Çilek olanca kırmızılığıyla yuvarlanıyor adamın ağzına. Gülümsüyor adam çiğnerken. Kız da gülümsüyor.

Neden sonra çatala uzanıyor genç adam. Pastanın kekinden alıyor biraz, biraz da beyaz kremasından. Kız hayranlıkla izliyor adamın elini. Hevesle ağzını aralayarak başını uzatıyor. Gözleri ışıl ışıl.

» Hikayenin Devamı

Camdan dışarıyı seyrederken bir yandan da uyanmak için başımdaki o düşünsel kilidin açılmasına uğraşıyordum.

Her sabah olduğu gibi, beynim uykuya daldığı kadar hızlı açılmıyordu. Bir şeyler düşündükçe ve kafamı dış dünyanın olaylarına yordukça, beynim de tekrar normal şekline gelmeye başlıyordu.

Yanda duran otobüsün arkasındaki yazı, bekleyen adamın montunun alt kısmının neden daha koyu renk olduğu, olasılıkları sıralamaya başladıkça daha da hızlı düşünmeye başladığımı hissediyordum. Kafamdaki hamlığım yavaş yavaş geçiyordu.

» Hikayenin Devamı

Bir değil, beş değil, on değil. Otobüslerimizde yer ve zaman kavramına bağlı olarak güzel kızlarımıza rastlamak mümkündür. Bir çoğumuzun başından geçmiştir herhalde. Otobüse binen güzel bir kız görmüşseniz, işte o an başlarsınız inşallah yanıma oturur diye içinizden söylenmeye. Sanki yanımıza otursa nolacak oturmasa nolacak. Ama işte garip bir duygu bu otobüste gördüğüm güzel kızlar benim için. Sen sapıksın diyeceksiniz ama alakası yok.

Tabiki bu olayın tam terside geçerlidir. Ben otobüse bindiğimde eğer güzel bir kızın yanı boş ise, bir tarafım otur der diğer tarafım oturma. Ama hiçbir zaman oturmam nedensiz bir şekilde. Yediremem herhalde kendime…

Birçoğumuz yaşamlarımızın bir döneminde büyük bir aşk yaşamış ve maalesef ki, bazı nedenlerden dolayı (ki çoğu zaman bu nedenlere sonradan bakıldığında ne kadar anlamsız, yüzeysel olduğu anlaşılır) ayrılırız.

Boğrümüze bir taş oturur. Ayrılmak son düşündüğümüz şey iken, başımıza geldiğinde kamyon çarpmışa döneriz. Hayaller kurmuşuzdur halbuki gelecekle ilgili. Hepsi uçup gider.

Hayat daha bir siyah olur bu zamanlarda. Yalnız kalmak isteriz, konuşmak içimizden gelmez. Kendimizi bir mutsuzluğa sürükleriz. Müzik çoğu zaman yanıbaşımızda olur.

Daha önce dinlemiş olduğumuz ve hatta “Amaan değiştir şunu” dediğimiz birçok şarkıyı artık döndürüp döndürüp dinler oluruz. Daha anlamlı gelir. Her sözü bizim için yazılmıştır sanki. Hislerimize tercuman olur.

İşte benim için bu şarkılardan biri; James Blunt - Goodbye my lover. Çoğu arkadaşım da bu şarkının büyük bir hayranıdır.