Herby‘i ilk okuduğum zamanlarda yüreğim sevgi dolu bir çocuk kalbi gibiydi. O zamanlar Ankara’daydık. Apartmanın kocaman bir arka bahçesi vardı.

İki tane annesiz pisi yavrusu bulmuştum. Onlara apartmanın dışından kömürlüğe inen merdivenin altında bir yuva yapmıştım.

Planım bir iki gün içinde onları eve almaktı. Bu sürede de ben babamı ikna etmeye ugraşıcaktım. Evde bir kutu buldum ve birkaç t-shirt, bir de tüylü bir şey. Kedi oyuncağı olması için. İki tane de çay tabağı (mama kabı)… Bulduğum bu kutudan onlara çok güzel bir kulübe yapmıştım.

» Hikayenin Devamı