Ne zaman son desem yapamıyorum, beceremiyorum. Sonu yok, sana yazmak, sana haykırmak, seni hissetmek istiyorum. Neredesin, neler yapıyorsun?

İçim buruk, tebessümlerim yarım, seni istiyorum. Şimdi, yarın, öbür gün ömrümün sonuna kadar.

Yürümeyi öğrenen çocuk gibiyim, konuşmayı henüz tam bilemeyen bebek gibiyim. Sana çözülecek dilim, sana koşacak adımlarım. Her şeye sahibim ama gel gör ki, şuramda tam şuramda öyle bir soğukluk var ki, yüreğim üşüyor.

» Hikayenin Devamı