Sanıldığı gibi derdi para, ün, nam, doyumsuz bir cinselllik değildi, ciddiye alınmaktı. Büyük adam oldu. Siyasete bile atıldı hiç istemeden.

O işin sonunu görmekten çok korkuyordu. Hedefi, sonunu kendisinin göremeyeceği kadar uzun bir yolda hedefini bilmek, uzanmak ama asla ellemeden son nefesini vermekti.

Ezikliği her alçak gibi, çocukluğunun hak etmediği ruhsal tacizlerle dolu olmasıydı. Her alçağı nefreti ayakta tutar.

» Hikayenin Devamı

Başı belliydi de sonu yoktu bizim hikayemizin. Rüzgar ne yöne esecek ve biz yelkenleri ne yöne çevireceğiz? Bunu bile düşünmeden koyulduk bu yola.

Çok kısa zamanda büyük sevdaları sığdırdık yüreğimize. Değerlerin fazlasını verdik, doğru muydu bu yaptığımız bilinmez. Ama ”Hayatımın Özeli” diye seçiverdim seni bir anda.

İlk karşıma çıktığın günleri hatırlıyorum. Yıllardır ben seni, sen beni aramış gibiydik de dile getiremezdik bunu.

» Hikayenin Devamı

Zordur bir işe, bir konuya odaklanmak. Hele ki benim gibi kafasında kırk tilki dolanan ve kuyruklarını birbirine değdirmeden yaşamaya çalışan insanlar için.

Arada bir öncelikler karışır; aslında en sevdiklere, bilinçaltından gelen “Onlar beni anlamayacak da kim anlayacak” sesiyle, istendiği kadar vakit ayrılamaz.

Yanı başımızda olanlar, onları ciddiye almadığımızı düşünür -bu aşamada bir kere daha zoru başarmaya yaklaşarak- nedenler sıralar, kendimizi anlatmaya çalışırız ve sonuçlara varıp ikna etmeye, böyle olmadığını açıklamaya uğraşır da uğraşırız (cümlenin uzunluğundan bile yapılan işin yoruculuğu anlaşılıyor!) Genel itibariyle pes etmemek gibi bir huyları da vardır.

» Hikayenin Devamı