Ne denilebilir ki. “Elimden tut yoksa düşeceğim“le başlar. El tutulur, göz görülür, sarmal bulmaca başlar. İçe döndükçe sevdirir. Dışa baktıkça acı verir.

Nasıl bir şeydir ki, konuşmak böyle yaralayıcı, böyle kırıcı olabilir. İnsan nasıl sessiz kalmayı tercih eder her şartta, kırılmamak adına. Korkaklık mı bilmiyorum.

Ama yetti. Sanırım bir çok şey aldı götürdü iki taraftan da. Hangisi bu kadar anlamsızlaştı hatırlamıyorum hiç! Hangisinde bu kadar mağlup, kör ve saçma ve aç kaldım hatırlamıyorum.

» Hikayenin Devamı