Kedi ürkekliğinde sokulmuştum dizlerine. Ellerimi avuçlarına aldığında saç diplerimden ayak parmaklarıma kadar bir titreme gelirdi. Vücudumu sıcaklığın sarmadan önce ”Bu hala neyin heyecanı?” adını koyamıyordum. Zira ben seni dün tanımadım ki!

Yüreğim avuçlarında kuş gibi çırpınırken, kendimi sana bıraktım. En savunmasız halimle, çıplaklığımla görmüştün beni. ”Utandığında yüzü kızaran erkek kalmadı” diye dalga geçerdin sana baktığımda. Hala niye kızarıyor yüzüm? Ben seni dün tanımadım ki!

» Hikayenin Devamı

Yıllar öncesiydi ve bir yılbaşıydı. Ben de bir sebepten Ankara’ya gelmiştim. Bir akranımın yanında yılbaşını geçirecektim. Sanırım Ulus tarafları olacaktı.

Bir dolmuşa bindim. Gideceğimiz istikamete doğru yol almaya başladık. Sonrasında dolmuş durdu ve ben de ani bir hareketle dolmuştan inecektim ki…

İnsan bazen öyle olaylarla karşılaşır ki, ne yapacağını bilemez. Eli ayağına dolaşır. Bu heyecana bir de şaşkınlık eklenirse inanın insanın işi hiç de kolay olmaz. Karşılaşılan olaylar bazen yanlış anlaşılmalara sebebiyet de verebilir. Allah’tan benim karşılaştığım olayda böyle bir şey olmadı.

» Hikayenin Devamı

Mahallemize yeni taşınmışlardı. On beş, on altı yaşlarında bir kızdı. Ama yürek yakmayı, erkeklerin kalplerini hoplatmayı iyi biliyordu.

Aramızda onun yaşı kadar bir yaş farkı olduğu halde, gönlüme ferman dinletememiş, tutulmuştum bu komşu kızına. O da sanki bu tutkunluğumu anlamış da, beni kendisine daha tutkun etmek istercesine, kendisine çok yakışan renk renk giysiler giyiyor, güzelliğine güzellik katıyordu.

Ona açılmak, aşkımı açıklamak istiyordum. Ama ”Ya beni reddederse, maksadımı yanlış anlayıp babasına şikayet ederse? Ya da herkesin içinde azarlarsa?” diye düşünüyordum.

» Hikayenin Devamı

İlişkiler bazen çıkmaza girer. Nasıl davranacağını bilemez hale gelirsin. Her günü kavga, tartışma ile geçmeye başlar. Bir anda beynini kemiren sorular belirir.

Seviyor muyum? ”Evet, seviyorum ama aşık değilim” bilmecesi başlar bir anda. Ne olduğunu kendi beyninde çözemezsin bir türlü. Nedir ki bu “Seviyorum ama aşık değilim” senfonisi. Düşündüm durdum.

» Hikayenin Devamı

Ege’de Altınkumdayız. Sene 1997. Ailece yazlığımızın terasında akşam yemeği yiyoruz.

Şehir hayatının karmaşasından kaçan babam ve annem, ne yazık ki bu sene yazlığı satacaklarını söylüyorlar bana ve kardeşime. Çünkü artık zor oluyor bu kadar yol gelmek her yaz.

Yemeğimizi bitirmeden küsüp odamıza kapatıyoruz kendimizi, binbir türlü kapris zırlama, cinlenme evrelerinden sonra alışıyoruz bu fikre ve o yazı yaşıyoruz.

Cumartesi sabahı babamın yakın arkadaşı Sinan Amca’nın Butik oteline gidiyorum. Görevim belli, resepsiyondaki ablalara yardım ediyorum. Fotokopi çekiyorum, getir götür işleri. Ama bana sorsanız nasıl önemli hissediyorum kendimi.

» Hikayenin Devamı