Senin sevdiğin renk Mena. Hadi giy, gece ol gel yanıma. Aşk bizim için bir bakış iken şimdi seni doyasıya öpmek istiyorum. Aşk bizi çoktan dinlemezken Mena bu satırları sana tarifsiz bir aşk ile yazıyorum.Her gün seninle yaşıyorum ben.

Biliyorum biz asla nefessiz kalmayacağız öpüşürken, dudaklarımız, yanağımız mesafesindeyken pembe dudaklarından öpemeyeceğim Mena..

Hani sevenler mutluluklarını ister(miş) ya ben seni acı ile seviyorum, acıyı içime çekiyorum, içkimle alıyorum içime.

» Hikayenin Devamı

Bu gece bolca hissettiğim, her hissedişimde de içimde ayaklarımı oynatıcak, yürüyerek bir şehirden diğer şehre götürecek enerjiyi tattığım durum bu.

Çok çılgınca mıdır? Yoksa gerekli mi?

Bir şehirden başka bir yaşama, dünyaya adım atmak, birileri için bir şeyler feda etmek ya da karşılıklı feda edilenleri yok saymak…

Daha yazının şu kısmında bir belirsizlik hissettim. Ama çokca hissettiğim belirsiz duruma nispet yaparcasına gitmek istiyorum. Acaba diyince akla gelicek soruları düşünmeden onları hissetmeden gitmek çok gözü kara mıdır?

E anlattım… Bu kadar… Yolculuk gerekli…