Öncelikle biraz çekinerek yazdığımı ifade etmeliyim. İlk defa bir yere yazmayı deniyorum.

Ben altı aylıkken evlatlık verildim ve bu gerçeği ancak on sekiz yaşında öğrendim. Şimdi bir öğretmenevinde resepsiyon memurluğu yapıyorum. Evliyim ve 4 yaşında bir oğlum var.

Beni evlat edinen ailemi çok seviyorum. Ve ayrıca şimdi öz annemi de tanıyorum. Öz annem nedenini bilmediğim bir sebepten dolayı babamın adresini vermiyor. Özet olarak verdiği sebepler ise babamın Türk olmaması ve gençken yaşadığı kötü şeylermiş.

» Hikayenin Devamı

Efendim bizim dükkana arada 65 yaşlarında bir tezye gelir, kendisi Hollandalı. Arada tavuk alır kedisi için ama bir çene var ki, aman Allah, yakalardan ırak. Virt virt virt mayasıllı kase gibi heç susmaz!

Günlerden bir gün yine bu geldi, yanında erkek arkadaşı. Neyse, yediler içtiler, kalkıp gittiler. Biz yine amaleliğe devam ettik, o gün öylece bitti.

Aradan birkaç gün geçti, teyzem yine geldi. Benim Charizma (kendisi Antilyan olur. Hollanda’nın eski sömürgesi) adlı arkadaşla konuşuyolar, erkek arkadaşından bahsediyor

» Hikayenin Devamı

Bundan 1 hafta önce iş yerinde çalışıyorum, Rotterdam’dayım. Bu arada Alamancı dersiniz, ben Hollandacıyım. Neyse, yanımda da Iraklı çocuk Samir var.

İş güç, bir yanda koşuşturma, dükkana bir tane Türk geldi. Yaklaşık 25, 30 yaşlarında 1 genç. “Ben Plein 1953′de çalışıyorum” dedi. Adı Kenan mı yoksa Mehmet miydi hatırlamıyorum orasını tam olarak.

- “Elimde park kartı var, senelik almak ister misiniz” dedi

» Hikayenin Devamı