Bir gün gideceğim, biliyorsun bunu. Öyle ya da böyle, mutlu ya da mutsuz. Gitmem gerektiği için gideceğim ve sen “Dur!” diyemeyeceksin bana. Bunu da biliyorum.

Küsüp barışma, son defa oturup dostca konuşma oyunlarımız da kalmayacak üstelik. Dost olamayacağımızı benim gibi sen de kabul edeceksin.

Giderken içimde götüreceğim seni. Kimse bilmeyecek yüreğimde bir yerlerde hep seni gizlediğimi. Özlemin en koyusunu yaşayacağım, hasretin en zorunu çekeceğim. Ama sana dönemeyeceğim.

» Hikayenin Devamı

Bitmesinin doğru olacağını düşündüğün bir ilişki var ortada. Beynin sürekli emir veriyor. Sonra aradan zaman geçiyor. Olmasını ısrarla istediğin şey oluyor; ilişki bitiyor. Yüzünde bir gülümseme, bir rahatlık, bir huzur…Huzurluyum!

Huzurluyum!

Hemen arkasından huzursuzluk…

Aman Allah’ım. Bu da ne şimdi?

» Hikayenin Devamı

Tanımadığın biriyle konuşmanın verdiği huzur ne güzeldir. O seni tanımıyor, sen de onu. Bu mükemmel değil mi?

Eğer sen kızsan (sana sarkmayan) bir erkekle konuş, ne kaybedersin ki? Eğer erkeksen (sarkmadan) bir kızla konuş, dinle, anlat, ne kaybedersin ki (sarkmazsan) =)

Sonuçta hiç tanımadığın biriyle konuşmak gerçekten de çok iyi geliyor insana. En azından ben çok seviyorum. Dene ne kaybedersin ki?

Ben her zamanki gibi tutkundum sana. Senin deli rüzgarlarda savrulduğun anları hiçe sayarcasına.

Sen benim ”Seni seviyorum!” dememi bir korkudan ibaret sanırken, ben sadece gözlerine bakıyordum. Bir umut ışığı görürüm diye. Oysa loştu gözlerin. Ne aydınlık, ne de kopkoyu karanlıktı.

Ne umut verip mutlu ettin beni, ne de ayırabildin beni gözlerinden. Vazgeçemiyordum senden. Ama sen de kopamıyordun.

» Hikayenin Devamı

Sensizliğin girdabında yaşıyorum günlerdir. Sana hasretliğimi yüreğime gömdüm, sakladım senden. Oysa ki bulmanı istedim. Hadi hep yaptığın gibi giriver yüreğime, sana ayırdığım en kuytu köşesine. Bul çıkar sana hasret hazineyi. Bak gör ne yangınlar var yüreğimin dibinde. Ama ne var ki şu an sensizliğin girdabındayım.

Senli sensizlik var ya, hah, işte ben tam ordayım. Seninle olup, sana hasret yaşıyorum. Aynı evde. Fiziken varsın belki ama o sessiz varlığın beni kahrediyor. Ben ise sessiz çığlıklar atıyorum aynı evde. Hadi duy beni!

» Hikayenin Devamı