İşte yeni bir gün başlıyor. Yine üzüntüler, sevinçler, heyecanlar yaşanacak yeni bir gün.

Sömürülen duygular, köleleşmiş zihniyetlerle pekişerek birer kurşun asker olacağız bu günde. Kimse kendisi gibi olamayıp, başka kimlikler hevesine bürünerek, tonlarca et yığını insanın peşine düşecek.

Bütün güzellikleri alnından akan teri silen güzel insanlara heiye ederken, tüm hor görülmüş, kokuşmuş duyguları, güzel insanları köle gibi gören gözlere, işverenlere armağan ediyorum.

“Aman kızım önüne bak!” diye bağırdı yaşlı adam. Halbuki bu adamın yanından geçtiğini bile hatırlamıyordu genç kız. Korkarak, gözlerleri yaşlı, adama baktı. Üzerinde paltosu ve paltosunun içinde takım elbisesi vardı. Emekli bir devlet memuruna benziyordu.

Emekli oldukları halde yine işe gidermiş gibi giyinen ama aslında işe gitmeyen sadece ölümü beklerken “Hadi biraz da yürüyeyim” diyenlerdendi herhalde.

Genç kızı elinden tutarak kaldırdı yaşlı adam. Genç kız, korkak gözleri ile “Acaba bana ne kötülük yapacak” diye düşünürken

» Hikayenin Devamı

2 yıl önce İnternet’te karşılaştığım iş fırsatını “Ne kaybederim ki” düşüncesi ile değerlendirmeye karar verdim. O zamanlarda bilgisayarı açıp kapamayı bile bilmiyordum. Şu an az da olsa kendimi bu sistemler sayesinde aştım.

47 yaşında ev hanımı olan biriyim. Bu işlerle uğraşmaya başlamadan önce psikolojik sorunlar yaşamaya başlamıştım. Bu uğraşım bana ilaç gibi geldi. Henüz tam anlamı ile başarılı olamadım ama sabırlı olduğumda bu işi başaracağımı ümit ediyorum.

» Hikayenin Devamı

Uyandıktan hemen sonra dışarı attım kendimi. Günlerden Salı. Yolda yaşlı bir kadın ve köpeğiyle karşılaştım. El ele tutuşmuşlardı. Parmağımı kaldırarak selam verdim. Karşılık olarak bana çürük dişlerini fırlattı yaşlı kadın gülerek.

Ne kadar güzel bir sabahtı bu böyle! Böceğe dönüşmeden bir geceyi daha atlatmıştım. Daha ne isterdim şu hayattan. İşe gitmeden önce güzel bir kahvaltı yapmaya karar verdim.

Mumlarla dolu güzel bir dükkana girdim. Servis yapan şişman yunus bana ne istediğimi sorduğunda,

» Hikayenin Devamı

Benim Ergül diye bir arkadaşım vardı. Okuyanlar hatırlar. Hani şu mantar çorbasını şekerli yapan. Yine dükkanda işin olmadığı bir gün anlatmaya başladı;Bir gün işten çıktım. Ankara Ulus’ta otobüs bekliyorum. Saçları da uzatmış, arkadan bağlamıştım.

Durakta üç beş kişi varız. Beyaz bir Renault Station yanaştı durağa. Ben de tanıdık sandım ve yaklaşıp arabanın kapısını açtım. Adam bana,

» Hikayenin Devamı