Bu sabah da diğer sabahlar gibi tilkiler daha bakır kokarken uyanmıştı adam. Ağzında akşamdan kalma, alkolle ortaya çıkan bir çürüme kokusu ve içindeki nefretle, içini eriten nefretle açmıştı işte yine gözlerini.

Aynı dün ve ondan önceki gün ve daha önceki gün ve daha ve daha ve daha önceki uyanmaları gibi aynı kalafat yerine çekilmenin tarifsiz yıkıcılığıyla kalkıyordu yataktan. Kendine böyle uyanılan sabahların nedenini öyle çok sormuştu ki artık sormak bile içinden gelmiyor, yalnızca kalkıyordu adam. Ve nihayet kalktı, yüzüne birkaç damla su çarpıp, sigarasını yaktı. Kahvaltı niyetine ciğerleri çatlayıncaya dek öksürüp bir yudum su içti ve çıktı evden.

Durakta her zaman durduğu yerde, durak tabelasının asılı olduğu paslı demire sırtını dayayıp gözlerini, otobüsün geleceği yolun ufkuna serdi ve sessizce beklemeye başladı.

» Hikayenin Devamı

Patronumun kızı yüzünden işimden oldum.

Neden patronlar o salak kızlarını biraz büyüyünce, gelsin işi öğrensin diye şirkete getirirler. Neden onlar da hemen şirkette kendilerine bir saltanat kurmaya çalışırlar bilmiyorum.

Eminim benden başka birçok kişinin başına gelmiştir böyle bir şey. Tam tersi de düşünülebilir.

Yani düşünelim patronun oğlu şirkette çalışmaya başladı ama çok salak. Konuşmayı bilmeyen, tam bir dengesiz. Ortamdaki kızlara yılışıp duruyor.

» Hikayenin Devamı

Yaklaşık 15 sene önceydi. 12-13 yaşlarındayım. İlkokulu yeni bitirmiştim, 6 senede. O zamanki aklımla ortaokula gitmek istemedim. Gitseydim şimdi böyle olmazdım. Ne oldu ki? Anlatayım…

Ee madem okula gitmiyorum, evde durmak olmazdı. Artık bir işe girip, çalışmak lazımdı. Babam “Nasıl bir işte çalışmak istersin” dedi. Ben “Bilmem” dedim. Halbuki elektroniğe çok meraklı idim. Keşke elektirik veya elektronik deseymişim.

Babam da tuttu geleceği parlak diye kuyumcuya verdi. Evet geleceği parlak ama yanlış adama vermiş. Bunu 3 yıl sonra anladık.

» Hikayenin Devamı

İşimi seviyorum. Bir şeylere katkıda bulunmak, yardımsever insanların bağışlarına vesile olmak hoşuma gidiyor. Biliyorum, bir gün düzenim bozulacak, şartlar değişecek ve ben bir gerekçe belirtemeden bu işten de ayrılmak zorunda kalacağım. Şimdilik her şey yolunda sayılır.

Bu meydanda gündüz kimse olmaz ki. Akşamları dolmaya başlar burası, hava karardığında. Ben de meydanın ortasındaki büyük beyaz çadırda yerimi alırım. Bu durumdan herkes memnun sayılır.

Normalde gündüz çalışan arkadaşım ile haftada bir çalışma saatlerimizi değiştirmemiz gerekli, ancak gündüz bomboş meydanın ortasında, serin çadırın içinde, koli koli dizilmiş vişne sularını tüketip, gazete okumaktan gayet hoşnut olacak ki, benim sadece akşamları çalışma isteğimi sevinçle karşıladı. Bu kıyağın üzerine çok ta sıkı dost olduk.

» Hikayenin Devamı

İşe başlayalı 3 sene olacak. Tüm abuk subuk sorularını cevaplamak, yerli yersiz tüm sinir nöbetlerine hedef olmak, hafta içi ya da hafta sonu telefonla tacizlerine maruz kalmak, sürekli arkasını toplamak zorunda kaldığım bir patronum var.

Şöyle ki; adam pazar sabahı telefonumun neden kapalı olduğu konusunda rahatlıkla azarlayabiliyor mesela. Ya da bana asla vermemiş olduğu kağıtlar için, telefon numaraları için hesap sorabiliyor.

» Hikayenin Devamı