Düşünüyorum da o eski günleri, annemin “Biz senin yaşındayken….” diye başlayan cümlelerini hiç sevmezdim. Şimdi aynı cümleleri kendim kuruyorum öğrencilerime.

Bize ne oldu böyle? Ne oldu da bu kadar yozlaşabildik? Biz hep iyiyi, güzeli, doğruyu anlatmaya çalışırken, onlar neredeydiler ya da biz kimlere anlattık bunları?

Bilmiyorum, işin içinden çıkamıyorum. Nerede yanlış yaptık, nerede?

» Hikayenin Devamı

Hayat seçmek mi, seçilmek mi? Hep seçilen olmak da kötü bir durum. Yaşadığım birkaç ilişkimde pek seçme şansım olmadı. Bir de baktım atı alan Üsküdar’ı geçmiş, seçilmişim gene.

Bu şekilde güzel başlayan ilişkilerim ne yazık ki güzel sonuçlanmıyor. Son ilişkimde olduğu gibi.

Sevgilimle harika, unutulmaz zamanlar geçirdik. Çok mutlu olduk, sevdik, sevildik .
Ama an geldi ayrıldık. Hem de neden? Aylarca gayet sorunsuz mutlu olduğum sevgilime yeterli ilgiyi gösteremediğim için.

» Hikayenin Devamı

İlişkiler bazen çıkmaza girer. Nasıl davranacağını bilemez hale gelirsin. Her günü kavga, tartışma ile geçmeye başlar. Bir anda beynini kemiren sorular belirir.

Seviyor muyum? ”Evet, seviyorum ama aşık değilim” bilmecesi başlar bir anda. Ne olduğunu kendi beyninde çözemezsin bir türlü. Nedir ki bu “Seviyorum ama aşık değilim” senfonisi. Düşündüm durdum.

» Hikayenin Devamı

Bir yıla yakın bir ilişkimiz var erkek arkadaşımla. Onu çok seviyorum. Annemler ise her şeyin farkındalar.

Babam sağolsun, benim yanımda, bana destek veriyor ama annem biz her buluşacağımızda bir bahaneyle sorun yaratıyor.

Aranızda çocuğu olanlar, anne olanlar var. Erkek arkadaşım sabırlı biri ama nereye kadar dayanır bilmiyorum. Onun yerinde olsam çok kızardım.

» Hikayenin Devamı

Süresi kişilere bağlı yolculukların adına sevda dedik. Belki de ilişki. Kalkış noktası bilinmeyen aslında çokta önemli olmayan, ama varış noktasının herhangi bir ilçenin nikâh dairesinde bitmesini arzulanan güzergâhlara sahipti bu yolculuklar.

Herkesin kendi durağında beklediği, vakti gelince de tabiri caizse gözü kapalı bindiği araçlarla doluydu yollar. Beklenilen durakların önü hep asfalttı ama aşkın belediye başkanı Eros bütün yolları da asfalt yapmamıştı. Belki cimriliğinden belki de öyle olması gerektiğinden. Kimi yollar bozuktu ve insanın içini dışına çıkarırdı.

Ve tamahkârdı insanoğlu. Gelemiyordu zora, çabuk pes ediyordu. Oysa peşin vermişlerdi yol paralarını ve son durak mutluluktu.

» Hikayenin Devamı