Karamela denilen incir ezmeli tatlı vardı, çiklet gibi kağıtlara sarılı. Kağıtın içinde Osmanlı büyüklerinin resimleri vardı.

Ekmeğe yağ sürüp, şeker döküp yerdik, ne tatlıydı bir bilseniz.

İki bisküvi arasına lokum koyardık. Yanında da gazoz varsa dünya senindi.

Şimdi her şey var, ağız tadı yok. Binalar, insalar, kalabalık, hayat karışık. Büyük, küçük kaybolmuş. Ama yine de hayat güzel.