Dört yıllık üniversite mezunuyum. Her zaman içimde kalan bir olayı sizinle paylaşmak istedim. Neden üniversiteye gelen insanları anlamak çok güç olmuştur? Sonuçta dört belki daha fazla yıllar aynı sıralarda dirsek çürüttüğümüz insanlar neden hep uzak kalmışlardır sosyallikten?

Belki benim hüsnü kuruntum olabilir; ama ben isterdim ki en azından sabahları gördüğüm insanların “Günaydın” diyebilmesini…

Acaba bütün üniversitelerde mi bu durum bu şekilde devam etmekte? Yoksa sadece benim fakülteme ait bir durum mu bu?

» Hikayenin Devamı

”Babam ve Oğlum”, ”Mafia”, ”Suç ve Ceza”, bunlar hatırlayabildiklerim. İnsan bir garip oluyor babasıyla arası açılınca, üzülüyor.

Birkaç akşamdır babamı işe uğurluyordum. Ama bu akşam olmadı. Sigara içiyordum balkonda ve annemin;

- “Haydi, güle güle Ziya” demesiyle arkamı döndüm ve baktığımda göremediğim o ve kapının kapanış sesi vardı.

» Hikayenin Devamı

Tarih 30 Aralık 2006, senenin sonu nerdeyse. Hatta Kurban Bayramı arifesi. Ocak ayından beklenmeyecek güzellikte bir gökyüzü var İstanbul’da. Kar yok, güneş var ama gene de soğuk.

İster Bayram alışverişi için de, ister rutin alışveriş için Migros’un otoparkına çektim arabamı. O an gözüm köşede duran kıza takılı kaldı. Üstünde montu, kafasında beresi ve ellerinde eldivenleri ile elindeki poşete odaklı bekliyordu. Diğer elinde ise kağıt mendiller…

Kibritçi kızın gerçeğe dönüşmüş hali vardı karşımda sanki…

Yaklaştım koşar adım ve o kızın sadece bir kız olmadığını, bir engelli olduğunu fark ettim. Özürlü değil engelli…

» Hikayenin Devamı

Öncelikle bir hatırlatma ile başlamak istiyorum; Nöronların iletişimi elektrikle sağlanıyor (İnsan, elektrikli süpürgenin biraz gelişmiş hali).

Şimdi ben belli bir elektromanyetik alan kodlaması yaparsam, istediğim bölgede potansiyel gerilim oluşturabilirim*. Gelişmiş elektrikli süpürgelerin kafalarına parazit gerilimler yollarsam bu bireycikler tam randımanla çalışamaz değil mi?

Dikkatimi çeken bir olay var ki, zaten dikkat çekmek için bağırıyor. Herkes de bunun farkında ama yok sayıyor.

» Hikayenin Devamı