Sene kaçtı hatırlamıyorum ama MSN falan yoktu. İnternet’ten bi’ çocukla tanıştım. Muhabbet gayet güzel. İzmirliyiz ikimiz de. Uzun süre konuştuktan sonra buluşma teklif etti. “Tamam” dedim.

En yakın arkadaşımla buluşma yerinin oralarda geziyoruz. Hesapta uzaktan bakacağız, çocuk güzelse tanışacağız, değilse tüyeceğiz.

Buluşma yerine bakıyoruz bakıyoruz kimse yok. Telefon etti “Geldin mi” diye “Geldim” dedim. “Tamam ben de geldim” dedi, kapattı ama durduğumuz yerlerden göremiyoruz çocuğu.

» Hikayenin Devamı

Sıcacık bir ağustostu. Ankara’da işler yoğun. Zaman geçmez dakikalarla boğuşup duruyorduk. Bu arada tek eglencemizdi MSN’de sohbet etmek, uzaktaki arkadaslara takılmak, kamera açmak, her gün aynı şeyleri konuşmak komik bile olsa özlem gidermekti adı bu yalnızlığın.

Hayatımda kimse yoktu. Tabi ki bu hayatı paylaşabileceğim paylaştıklarım sadece saatlerle sınırlı kalıyorlardı. Bu da düze gelen hayatın dümdüz giden bir parçasıydı bana göre.

Bir dostum var adı Kaan. Ara sıra uğrar ofisime. Yine bir gün geldiginde MSN’i açmış, sohbet etmiş arkadaşları ile.

» Hikayenin Devamı

Yaşadığımız çağda aşk, aşkı mı sizce? Sevgi de, aşk da sahteleşmiş, yerini yalana, sahteliğe, aldatmaya yani bugünki söylemiyle “boynuzlanma”ya bırakmıştır. Şarkılarda bile, “Böyle kahpedir dünya” dedirtecek kadar alçaldı sevgi…

Eskiden, sevgi hak edilirdi. O kadar değerliydi ki onu hak eden mutluydu. Zaten birçok insanda hak ediyordu. Eskiyi yaşamadım ama filmlerden ve çevremden duyduğum kadarıyla böyleymiş.

Şimdi aşk bile parçalanmış durumda. Sokaklardaki sohbetlerde bile; sahte aşkım, üçüncü, beşinci aşkım, İnternet aşkım, ex aşkım…

Aşkın öncesi, yenisi, bilmem kaçıncısı olduğunu işitmeye başladım da düşündüm, sevdiğime aşkım dediğimde “Sen benim gerçek aşkımsın” mı demeliyim?

» Hikayenin Devamı

Kaldığı yerden devam;

“Zaten yolladın her bir şeyi. Ben guruptan çıktım. Demek seninle eğlendim ha. Ya biraz gururun olsaydı keşke ya”

- O paniğe kapılıp saldırdıkça ben daha çok gülmeye başladım Hale. Hatta güldükçe aşkın bendeki o yıkıcı, yakıcı etkisi gidiyor yerini acayip bir huzur kaplıyordu.

Nasıl da maskesi düştü. Nasıl da çirkinleşti. O zarif, o masum, o çocuksu , o duygusal adam, o dürüst,o sevecen insan nasıl da bayağılaştı.

Kullandığı kelimelere baksana; “Sahtekar, pespaye, yalancı, aşşağlık mahluk, çok adisin ya… Çok adisin”

» Hikayenin Devamı

Bazen düşünüyorum da, aşkın cazibesine ve ızdırabına yenik düşen bizler neden ondan vazgeçemiyoruz? Neden hayatımıza bir yerden sıvışıp, bizi esir almasına izin veriyoruz?

Bu “çocukluk aşkı”yla başlayıp, yıllar yılı süregelen onlarca hikaye; Aşk hikayeleri… Benim hikayemde 16 yaşımda başlıyor. Tabiki çocukluk aşkımda oldu, hem de 4 sene sevdim şaka maka.. Ama adı üstünde ‘çocukluk’, çocuktuk..

16′ımda da pek büyük sayılmam. Ergenliğin dönüm noktası adeta o yaşlar. Hayatı öğrenmeye başlar ya insan yeni yeni, ondandır bu sinir stresi.

» Hikayenin Devamı