Bir kız tanıdım üniversite yıllarında. Anlatılması güç, yaşanması gereken bir kız. Aynı üniversitenin farklı bölümlerinde okuyor ve aynı evi paylaşıyorduk.

Gelgitleri olan, çılgın ve inanılmaz sadakatsiz bir kız tanıdım. Şu an hiç görüşmediğim, görüşmekten korktuğum, hayatımın en güzel yıllarında bana taşıyamayacağım kadar fazla sorumluluklar yükleyen bir kız tanıdım.

Duyguları ile hareket eden, aklın ve mantığın çaresiz kaldığı, ne yapacağını şaşırdığı kocaman kalbi olan ama bir o kadar da acımasız olabilen bir kız tanıdım.

» Hikayenin Devamı

O sabah farklı bir sabahtı. Bu yaşta, bu düşünceli tavrını ailesinden kimse anlayamamıştı. Aslında kendisi de anlayamamıştı. Yine okul formasını gördü ve söylenmeye başladı.

İlkokuldan beri okula gitmeyi sevmiyordu. Fakat bugün yeni bir hayata adım atacaktı. Belki mutlu bir hayat bekli de hüzünlü bir hayata…

Okul üniformasını söylene söylene giymişti. Babası yine akşam sarhoş gelmişti fakat kendisi buna alışmıştı. Kalktı, babasından harçlığını aldı ve evden çıktı.

» Hikayenin Devamı

En kırmızı, daha kırmızısı yok, şeffaf kırmızı şerit. Kırmızı sulu bir elma. Kırmızı ip yumağı. Kırmızı ve ferah çilek şerbeti. Kırmızı ışık. Kırmızı bilye. Kırmızı pamuk yastık. Kırmızı parlak cam. Kırmızı yastık ve ıslaklık.

Kaybettikçe aklım karışıyor. Dolunay var, ona bakıyorum. Düşünüyorum eğer iki tane ay olsaydı hatta üç tane ay olsaydı, ne kadar ilginç olurdu. Bir tane olması da yeterince ilginç.

Kaybettikçe kafam dönüyor. Vazgeçtim intihardan. Ama dindiremiyorum kanı. Vazgeçiyorum ama yara kapanmıyor. Bileğimi kesmek çok kolaydı. Ay kırmızı olsa ilginç olurdu. Beyaz olması da yeterince ilginç.

» Hikayenin Devamı

- Eğer intihar etmek isteseydim, ip kullanmazdım, bunun birçok yolu var. Şimdi ayakkabı bağımı geri verin.

- Seni yavaşlatmak için aldık. (aptal gülüşmeleri)

Çoğu kişi için yıkım olan, hayatında dönüm noktası teşkil eden, kaçınılmaz görülen, yerin dibine sokan, rezil eden, ölmeyi isteten, ölmeyi tek çare gösteren, en sıkıntıdan daha da sıkan olaylar sanki alışılmış gibi, pek ilgimi çekmeyen görülüyor.

Ölememek, tekrarlayan sonsuz acı ve kurtulamayacağını bildiğin, “yeter”in anlam ifade etmediği yerden, yeryüzüne çıktığımda, toprağı öptüm. Ağaca sarıldım. Ateşi yaladım. Suyu içtim. Gerçeği kokladım.

» Hikayenin Devamı

Kayıp gitti bütün hayalleri ellerinden. Ne yapmalıydı, ne yapılmalıydı ya da ne yapılması gerekiyordu; artık bilmiyordu, hiçbir şey bilmiyordu.

Defalarca denemişti ama olmuyordu. Lanet etti yaşamaya. Her sonucu öğrendiğinde biraz daha kaybediyordu umudunu, yaşamını, gerçeklerini, kendini.

Nasıl bir sistemdi, nasıl bir eğitim sistemiydi bu. Ne kadar çalışırsa çalışsın olmuyordu işte, yapamıyordu; hayallerini gerçekleştiremiyordu. Yitip giden sadece o değil, ailesiydi de. Ailesinin umutları, ümitleri ve artık senelerdir boşa gittiğini düşündükleri paraları…

» Hikayenin Devamı